25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Ποιήματα Ψυχής . . .



ΧΟΡΕΨΕ
Χόρεψε, βρέξε το κορμί στης προσμονής το κύμα γαλέρα καλοτάξιδη το όνειρο να βγει στη νοτισμένη, την κατάξανθη αυγή αγνάντι ακόμα μακρινό σαν του καπνού το σήμα.
Πίσω φωτιές, αγάπες, άνοιξες, χειμώνες σε φυλακή πανούργα με αόρατα κελιά μέσα στης κάλπικης της σιγουριάς την αγκαλιά δαίμονες άγριοι πίσω απ’ τη μάσκα οι ανεμώνες.
Κι ό, τι σε πλάνεψε με χάρτινο σπαθί να σε λυτρώσει από τ’ ανίκητα δεσμά τού «καθώς πρέπει» που σαν αλλόκοτος θεός τα πάντα βλέπει, χάθηκε, κύλησε σαν χιόνι που ’χει λιώσει.
Πάρε δροσιά στα φτωχολεύτερα περβόλια που από τις θάλασσες της νύχτας είναι πέρα ανάσες χόρτασε με μυρωμένο αέρα και τα δεσμά θα γίνουνε πανάκριβα βραχιόλια.
Βαγγέλης Μανάρας Απρίλιος 2014
.........................................................................................................................................

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ

Θα είμαι κει σαν ξεγελάς τις νύχτες μ’ άγριο γέλιο όταν θα χάνεσαι σε δρόμους σκοτεινούς όταν δεν βρίσκεις το χαμένο σου ευαγγέλιο το ξεχασμένο στης ψυχής σου τους καπνούς.
Θα είμαι κει όταν ποτάμι γίνεται το δάκρυ μάχες να δίνω με αόρατους εχθρούς μια δρασκελιά για μένα της γης τα μάκρη σπονδές να κάνω στους προστάτες σου θεούς.
R. Κι όταν χαμόγελο στα χείλη σου ανθίζει κι από το πρόσωπό σου ξεπηδά χρώμα και φως μέσα στα μάτια μου γλυκά θα καθρεφτίζει του παραδείσου ο ολάνθιστος ο κήπος, ανοιχτός.
Θα είμαι κει το καλοκαίρι να θυμίζω να δραπετεύει απ’ το κορμί σου η παγωνιά σε τόπους άγνωστους ταξίδια να ορίζω και στα κατάρτια να σηκώνουμε λευκά πανιά.
Βαγγέλης Μανάρας Χίος 3/2/2014
..............................................................................................................................................

AKOY OΛΥΜΠΕ

Μες στους αιώνες κράτησες στα χέρια σου τη δάδα άσβεστη με το κόκκινο των λουλουδιών σου χρώμα κέντησες τ’ άσπρογάλαζο στου φεγγαριού το γιόμα μαύρο πανί δεν σήκωσες ποτέ για την Ελλάδα.
Κι αν στο κορμί σου έχτισαν αόρατα παλάτια σε λάτρεψαν και ξόρκισαν με σένα τα δαιμόνια αμίλητος , περήφανος και στοργικός αιώνια έμεινες μόνο να θωρείς με τα δικά σου μάτια.
Ευλαβικά προσκύνησαν με δέος οι εχθροί σου δεν πίστεψαν τη δύναμη που δίνεις στους θνητούς στον κόρφο σου μεγάλωσες ατίθασους αητούς που χίλιοι ενωθήκανε σε μια καρδιά μαζί σου.
Κοιτάς τα χρόνια που έφυγαν κι αλάργεψαν σε δίνες ζώντας μέσ’ στα ερείπια, στων όπλων την κλαγγή χαμογελάς για τα όνειρα που βγήκαν την αυγή ψυχής σταγόνες έσταξες στο γάλα με τις μνήμες.
Ξέρω ποτέ σου δε γερνάς ποτέ σου δε κιοτεύεις μα άκου κι εμένα Όλυμπε ετούτη τη στιγμή στη φτέρνα δηλητήριο τοξεύουν οι μικροί γείρε στο πλάι, γέλα τους και μάχη μη γυρεύεις.
Με σίδερο και με φωτιά έντυσες ιστορία τη λήθη την πολέμησες μαζί και τους εχθρούς μα όπλα τώρα δεν κρατούν σε τούτους τους καιρούς κενό στο νου να μη σου βρουν στη σκοτεινή πορεία.
Βαγγέλης Μανάρας 2011
.........................................................................................................................................

ΑΝΘΕ ΜΟΥ Ανθέ μου μύρισες κρυφά μες στους καπνούς και στη νυχτιά Ανάσα αιθέρια και φιλί του ήλιου στη βουνοκορφή
Ανθέ μου βρέθηκες εκεί ίσκιος στην άμμο την καυτή φεγγάρι σε χλωμό ουρανό βροχή στο χώμα το ξερό. Ανθέ μου κράτα στο χειμώνα κι η άνοιξη θα’ ρθεί κοντά τη μοναξιά ντύσε με χρώμα το γκρίζο πλάσε ζωγραφιά. Γεννιέσαι μες στην καταιγίδα στα φύλλα σου μυρίζει ελπίδα ρίζες απλώνεις δυνατές κερδίζεις τ’ αύριο με το χθες.
Να μαραθείς μη το φοβάσαι θα σε ποτίζω, να θυμάσαι κράτα ανθέ μου μυστικό τ’ άρωμα το μεθυστικό.
Βαγγέλης Μανάρας 27/12/2013
....................................................................................................................................

ΆΣΤΕΓΑ ΟΝΕΙΡΑ Γάλα πικρό στο πρώτο φως κι ας ξέφτισε η άρνηση φυλακισμένη άνοιξη και ο χειμώνας αδερφός
Από τη Χάρυβδη στη Σκύλλα και στα πανιά κακός αέρας κλέβει απ’ τη γιορτή της μέρας η παγερή ανατριχίλα. Άστεγα όνειρα στο χιόνι κλέφτες, φυγάδες οι ελπίδες κάποια κατάρα στέκει μόνη κρυμμένη μες στις ηλιαχτίδες
Ζητάς τον ήλιο μα φοβάσαι στη σκοτεινιά ψάχνεις το δρόμο χίλιες ξεχνάς δέκα θυμάσαι στιγμές που έκλαψες στο χρόνο
Δεσμώτης, δήμιος το ψέμα ποιά ουτοπία να διαλέξεις μέσα στων ποιητών τις λέξεις κρύφτηκε η αλήθεια με το αίμα.
Χάθηκε η χαρά στα λάθη άδειασε η κλεψύδρα της ευθύνης πήρες τα φώτα σου να σβήνεις ξένος μη δει και να μη μάθει.
Βήμα με βήμα στην πυξίδα η λεωφόρος, μονοπάτι τη μοναξιά ξορκίζει κάτι που ένιωσες γλυκιά πατρίδα
Οδύσσεια είναι με άλλο στίχο συντρόφους θέλεις για να φτάσεις καινούργιους χάρτες να κρεμάσεις πάνω στων «θέλω» σου τον τοίχο.
Βαγγέλης Μανάρας 25/11/2013
......................................................................................................................................

ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΩ
Σ’ ένα ταξίδι δίχως Ιθάκη χαμένοι στις θάλασσες του άγριου κόσμου εκεί που παλεύουν οι άγιοι κι οι δράκοι θα ψάξουμε ακτή, το χέρι σου δωσ’ μου.
Χάνονται σαν ξαφνική καταιγίδα σύννεφα μαύρα οι άδικοι νόμοι φεγγάρια που γύρισαν στα μάτια σου είδα με ήλιο φωτίστηκαν οι άβατοι δρόμοι.
Για να γελάω το χρόνο να μετράω μ’ ένα παλιό ρολόι που είχε σταματήσει Για να γελάω φτερά για να πετάω στης ερημιάς τη δύση
Σκάλισες νότες στης γης τα τραγούδια πήρες τ’ αστέρια και κέντησες στρώμα στον κήπο σου πότισες ερήμου λουλούδια που ρίζες δεν άπλωναν στο άγονο χώμα.
Μ’ ένα άσπρο άλογο τη νύχτα φώτισες όμορφο τέλος σε μύθο παλιό χείλη στεγνά ροδόνερο πότισες θεία πηγή σε τόπο κρυφό.
Για να γελάω το χρόνο να μετράω μ’ ένα παλιό ρολόι που είχε σταματήσει Για να γελάω φτερά για να πετάω στης ερημιάς τη δύση
Βαγγέλης Μανάρας Αυγ. 2014
..................................................................................................................................................

Η ΚΑΜΠΙΑ
Μάνα σκληρή, αγέλαστη βασίλισσα ανέραστη πώς να τη σεβαστείς. Μαχαίρι και μαστίγιο να ψάχνεις καταφύγιο χέρι να κρατηθείς.
Χρόνια που ξεπουλήθηκαν χείλη που δεν αρνήθηκαν ψέματα να σου πουν. Της μοίρας σου το άπιαστο ένα βιβλίο αδιάβαστο μιλάς μα δεν σ’ ακούν.
Τάμα σε χάρτινο θεό βροχή με ξάστερο ουρανό ζωή μου είσαι άλλη. Έμαθα πια να περπατώ και το μηδέν να κάνω οχτώ μ’ άστρα στο προσκεφάλι.
Παίξε μαζί της, χόρεψε είναι αυτή, τραγούδα μια κάμπια που δεν έγινε ποτέ της πεταλούδα.
Βαγγέλης Μανάρας Χίος 05-08-2014
..................................................................................................................................................
#Βαγγέλης_Μανάρας
#Vagelis_Manaras
#ΧΙΟΣ
#Ποίηση

https://www.facebook.com/vagelis.manaras

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου