25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Τι σημασία έχει αδερφέ μου;... Καμία...

Τι σημασία έχει αδερφέ μου;... Καμία...
Οι περισσότεροι, ίσως θεωρούν ότι τα λόγια μου για τους "όμορφους άνθρωπους", είναι μία ιστορία που ταιριάζει στις μέρες μας, που η ανθρώπινη αλληλεγγύη, είναι της μόδας...
Όσο για την ιστορία μου, κάποιοι, ίσως θα με θεωρούσαν αναρχοαριστερό, (έννοια αντιφατική και μάλιστα το πρώτο συνθετικό παρεξηγημένο) άπατρι, άνευ ιδανικών, μπερδεμένο και νεοταξίτικη κατσαρίδα, όπως με λένε κάποιοι...

..... Άλλος ένας κρίκος αλυσίδας... Ένα μικρό γραναζάκι του συστήματος που βολεύετε να φωλιάζει το μίσος στις φωλιές των ανθρώπων και το βαφτίζει "πατριωτισμό"...
"Θάνατος", "αίμα", "νεκροί", "τιμωρία"...
Όσοι "δικοί μας πέσανε" (πρόσεξε, δεν πεθάνανε, "πέσανε" ακούγεται "ηρωικό" και ένδοξο") σε διενέξεις με τους τούρκους, είναι ήρωες και κάνανε το καθήκον τους... Για ρώτα έναν από αυτούς τους πολεμισταράδες, είδε καμιά φορά τον θάνατο να τον κοιτάει στα μάτια; Είδε στραμένη κάνη όπλου επάνω του;... Βρέθηκε μέσα σε ναρκοπέδιο;... Άκουσε χειροβομβίδα να σκάει δίπλα του;... Στην τηλεόραση όλα φαίνονται εύκολα και "ηρωικά"... "Αέρα", "Μολών Λαβέ" και πίσω και σας φάγαμε... Οι μαλάκες όμως... Εμείς, θέλουμε, αλλά δεν μπρούμε να παραβρεθούμε στο πάρτυ, γιατί έχουμε υποχρεώσεις, είμαστε στο εξωτερικό, το κοινωνικό μας στάτους δεν το επιτρέπει και δεν ξε΄ρω εγώ τι άλλο...
Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια... Οι δικές μας όμως... Των άλλων, δεν γαμιέται... Άλλου Θεού παιδιά...
Και εμείς να παρακαλάμε για "ένδοξες και τιμημένες αιματοχυσίες", από τις οποίες οι τελευταίοι που θα βγούμε οφελημένοι, θα ήμαστε εμείς οι ίδιοι που ωρυόμαστε ότι θα δώσουμε το αίμα μας θυσία για τα όσια και τα ιερά... Αυτά που αυτοί που αποφασίζουν τις αιματοχυσίες, τα έχουν γραμμένα στα χειρότερα των υποδημάτων τους... Και γελάνε στην υγεία των κορόιδων που σκοτώνονται για την πίτα τους... Ή μάλλον καλύτερα για το μοίρασμα της...

Είδα στρατιώτες, νέα παιδιά κομμένους στα δύο από δικά τους πυρά, λάθη της στιγμής...
Γιατί;... Τι υπηρεσπίστηκαν, πέραν των συμφερόντων αυτών που κατασκευάζουν όπλα, και αυτών που τα πουλάνε στις συνειδήσεις του κόσμου ως "αναγκαίο κακό", για την διασφάλιση της ειρήνης;... Σαν να λες όπως είπε και ο Carlin, "γαμάς για την διαφύλαξη της παρθενίας"...
Είδα παιδάκια χωρίς χέρια και πόδια, να μην έχουν αφήσει την έμφυτη χαρά να λείψει από τις καρδίες τους, και να παίζουν, σαρκάζοντας στα μούτρα το πεπρωμένος τους, που θέλησε να τα σημαδέψει για πάντα ψυχές και σώματα...
Εϊδα γερόντια να κλαίνε πάνω από τάφους παιδιών και εγγονών για ένα τίποτα...
Να μας φιλάνε το χέρι για ένα κομμάτι ψωμί, και λίγο νερό, εμάς τους "τυχερούς" και "γενναιόδωρους", χωρίς να ξέρουν ότι και εμείς, φταίμε για την κατάντια όχι μόνο την δική τους, αλλά και όλων των πονεμένων στον κόσμο...
Και σιχάθηκα πρώτα τον εαυτό μου για να μπορέσω να ξεριζώσω ένα ολόκληρο σύστημα πεποιθήσεων και αξιών από μέσα μου...
Όχι, δεν είναι αυτό που νιώθω μέσα μου το σωστό... Θέλω μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία ομοίων που ο καθένας θα ενεργεί με γνώμοντα την αγάπη την συμπόνοια την αλλυλεγγύη και το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο... Την δημιουργία, την εξερεύνηση, την τέχνη τον πραγματικό πολιτισμό... Όχι αυτόν των φυλακών, των στρατών, των νόμων, των αρχόντων, των εκκλησιών, και των διαφόρων "ταγών"... Μια κοινωνία σκεπτόμενων και φιλεύσπλαχων ανθρώπων... Προς κάθε τι έξω από εμάς... Χρώμα, γλώσσα, τόπο, σχήμα, ζωντανό και μη...
Και πως να γίνει αυτό που σαν εφιάλτης γυρνάει στο μυαλό μου μέσα και σκίζει το τους νευρώνες μου;...
Γιατί την εποχή που θα μπορούσαμε να γίνουμε θεοί, σερνόμαστε σαν τα σκουλήκια στο χώμα και τρεφόμαστε από πτώματα που μόνοι μας δημιουργούμε, γιατί πιστεύουμε ότι πρέπει να σωθούμε εμείς, κι ας πεθάνουν όλοι οι άλλοι;... Γιατί δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι όλα είναι ένα... Βγάζεις το οξυγόνο από την εξίσωση και πάνε όλα στον βρόντο... Ούτε τα πιο απλά δεν καταλαβαίνουμε...
Εϊπα κάποτε σ' ένα όργανο της τάξης που ζήτησε ταυτότητα για να περάσω στη Βουλγαρία, και παραφούσκωνε από το αίσθημα της εξουσίας που του έδινε η στολή που φορούσε:
-"Ποιός ο λόγος δεν ανοίξανε τα σύνορα;..."
-Δεν θα μου πεις πως να κάνω την δουλειά μου κύριε...
-"Ναι του λέω, να σε ρωτήσω κάτι παλληκάρι, άμα γίνει ατύχημα στο Κοζλοντούι, θα έρθεις πάλι να κάνεις την "δουλειά" σου εδώ, ή θα μεταναστεύσεις νότο μεριά;...
-Κόμπιασε για μια στιγμή γιατί τον έκανα να σκεφτεί... Μετά, με κοίταξε με το υπεροπτικό ύφος της εξουσίας που νίκησε στο υποσεινήδητο την λογική του, και μου απάντησε:
-"Άμα απαντούσα σε έξυπνους σαν κι εσένα θα έκανα άλλη δουλειά... Θα ήμουν ακτιβιστής"...
Λες και ο ακτιβισμός είναι δουλειά...
Βαρέθηκα ... Μας νίκησαν... Νίκησαν τον άνθρωπο μέσα μας... Βγήκαμε από την ζούγκλα που σκοτωνόμασταν για το φαί μας για να γίνουμε κοινωνικά όντα και γίναμε χειρότεροι από τα ζώα... Αυτά τουλάχιστον, δεν σκοτώνονται για "πίτες"... Ούτε δουλεύουν για λεφτά... Το μόνο ζώο είμαστε που το κάνει... Η παραφωνία της φύσης... Ή το λάθος πείραμα... Θα δείξει τι από τα δύο... Το αποτέλεσμα δεδικασμένο... Θα μείνουν λίγοι, όπως έγραψα σαν επίλογο της ιστορίας μου που την βρήκες ενδιαφέρουσα και ξόδεψς μια στιγμή από τον πολύτιμο χρόνο σου για να την βιώσεις μέσα σου...
Και εγώ, να ετοιμάζω εαυτό ...... για την τελευταία μάχη...
Την μάχη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, έναντι στο αδηφάγο θηρίο του "εγώ"...
Και ξέρω ότι θα την χάσουμε... Αλλά τουλάχιστον θέλω ......να την ευχαριστηθούμε . Να δω τα γουρλωμένα μάτια έστω κι ενός που θα πιστεύει ότι το "πρόβλημα", δεν θα του χτυπήσει ποτέ την πόρτα... Μέχρι να γνωρίσει το δικό μου...
Να κλείσω τα μάτια μου μόνο εύχομαι πριν δω να τα κλείνουν τα παιδιά μου... Κανένας γονιός δεν πρέπει να το βλέπει αυτό...
Κάθε πρωί ένα καλό πρωινό φίλε... Γιατί ποτέ δεν ξέρουμε, που θα μας βρει το βράδυ...
Τον σεβασμό μου...

 Βαρκάρης του Φεγγαρόφωτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου