25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ: «Είδα !! »...μια ιστορία εργασιακής φρίκης


κωνσταντίνα κούνεβα – ιστορία εργασιακής φρίκης

Κείμενο: ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΛΙΤΗ.
(φωτογραφίες: JONNEK JONNEKSSON )
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ: Διότι δεν συνεμορφώθη…

1
«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει… Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο. Ας ξετυλίξουμε, όμως, την ιστορία της ασυμβίβαστης εργάτριας από τη Βουλγαρία ως τη ΜΑΦ του Ευαγγελισμού. Ας διαβάσουμε τις αναφορές της εργοδοσίας για το πρόσωπό της. Ας «ακούσουμε» την τελευταία της συνέντευξη. Ας δούμε τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εργασίας. Για να καταλάβουμε πώς φτάσαμε στο προμελετημένο έγκλημα.
Στον 9ο όροφο του Ευαγγελισμού, πίσω από μια κλειστή δίφυλλη πόρτα που απαγορεύει αυστηρά την είσοδο, δίνει τις μάχες της η Κωνσταντίνα Κούνεβα. Όταν η πόρτα του δωματίου της Μονάδας Αυξημένης Φροντίδας ανοίγει, η Λένα Ντέτσεβα είναι θυμωμένη: η μητέρα Κωνσταντίνα επιμένει η γιαγιά Λένα να επιτρέψει στον 12χρόνο γιο της να πάει σε ένα παιδικό πάρτι. Λίγο αργότερα στο διάδρομο εμφανίζονται δυο συναδέλφισσές της. Η μητέρα της εξαφανίζεται πίσω από τη δίφυλλη πόρτα και επιστρέφει λίγα λεπτά αργότερα κρατώντας ένα σημείωμα για τις συνδικαλίστριες. Η γενική γραμματέας Κούνεβα δίνει οδηγίες για το σωματείο της.
Αυτό το θεριό θέλησης, δύναμης και υπομονής είναι η Κούνεβα. Μισότυφλη, βουβή, ακινητοποιημένη, με ρημαγμένο το ωραίο πρόσωπό της, καμένη μέχρι βαθιά στα σπλάχνα της εξακολουθεί να παλεύει. Για τη ζωή του παιδιού της, για τη νίκη του σωματείου της, για τη ζωή της. Με αυτή τη σειρά. Άλλωστε με αυτό τον τρόπο ζούσε την κάθε της μέρα πριν από τη δολοφονική απόπειρα της 23ης Δεκεμβρίου. Για τον γιό της, για το σωματείο της, για τον εαυτό της. Για χάρη του γιού της ήρθε στην Ελλάδα το 2001. Για χάρη των συναδέλφων της μπήκε στο Παναττικό Σωματείο Καθαριστριών & Οικιακών Εργαζομένων το 2002.

2
«Έχει μια δύναμη αλλόκοτη, που προκαλεί δέος. Και μια ατσάλινη θέληση. Δεχόταν απειλές για πολύ καιρό, την παρακαλούσαμε όλοι να εγκαταλείψει αυτή τη δουλειά, βλέπαμε πως κάτι πολύ σκοτεινό ερχόταν. Και δεν έκανε πίσω, ακόμα κι όταν ο γιος της, που του έχει τεράστια αδυναμία, την παρακαλούσε κλαίγοντας να φύγει. Εκείνη έδινε μια μάχη και ήθελε να τη φτάσει μέχρι τέλους». Η αδελφική της φίλη που μας μιλάει ζητάει να διαφυλάξουμε την ανωνυμία της. Θα είναι η πρώτη που το ζητάει και σίγουρα όχι η τελευταία.
«ΔΕΝ ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΟΤΑΝ»
Ενοχλητική και αυθάδης. Έτσι ακριβώς την περιέγραφαν οι επόπτες και οι προσωπάρχες της εταιρείας όπου εργαζόταν. Στις «αναφορές μη συμμόρφωσης» που υπέβαλλαν προς τον εργοδότη της σημειώνουν: «Η εργαζόμενη ήταν εκτός σταθμού και μίλαγε επί 10 λεπτά με μικροπωλητή. Είχε στα χέρια της φωτογραφίες και τις έδειχνε». Ένα μήνα αργότερα, γίνεται ακόμα πιο θρασεία: «Μίλαγε με ένα ζευγάρι επί 20 λεπτά. Δικαιολογήθηκε πως ήταν φίλοι της». Κάνει κι άλλα η μη συμμορφούμενη εργαζόμενη: «τρώει σάντουιτς εν ώρα εργασίας», «κάθεται στην τουαλέτα επί ένα τέταρτο», «διπλώνει τις σακούλες καθιστή» (σ.σ.: δεν εξηγείται από τον επόπτη γιατί αυτό είναι κακό), «πίνει καφέ εν τη μέση του σταθμού».
Η εργαζόμενη το έχει παραξηλώσει: «Η κυρία Κούνεβα ήταν με την κυρία Τάδε και μίλαγε από τις 18.30 μέχρι τις 18.50 και την έπιασα στην αποβάθρα και η κυρία Κούνεβα μίλαγε με την κοπέλα σεκιούριτι καθώς οι αποβάθρες και οι σκάλες ήταν γεμάτες σκουπίδια. Προφανώς η κυρία Κούνεβα μαζεύει κοπέλες εν ώρα εργασίας και συνδικαλίζεται». Η Κούνεβα «απαντά αυθαδιάζοντας» και «προκαλεί συνεχώς με τη στάση της». Τόσο που, απαυδισμένος πιά ο επόπτης στην αναφορά μη συμμορφώσεως που υποβάλλει το Δεκέμβρη του 2007 προτείνει ως «απαιτούμενη διορθωτική ενέργεια»: διακοπή συνεργασίας. Έλα όμως που αυτό το κακό δαιμόνιο είναι εκλεγμένη συνδικαλίστρια και δεν μπορεί κανείς εκ του νόμου να την απολύσει. Μπορεί όμως να της γίνει η ζωή δύσκολη με δεκάδες εξώδικα που της στέλνει η εταιρεία συνεχώς. Αλλά απαντά κι εκείνη με συνεχείς αναφορές προς την Επιθεώρηση Εργασίας.
Ένα μήνα πριν από το δολοφονικό χτύπημα, στις 26 Νοεμβρίου, συναντιέται με τον Βέλγο δημοσιογράφο-φωτορεπόρτερ Ζακί Νελόρμ. Το ηχητικό αυτό ντοκουμέντο δημοσίευσε πρώτη η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία την περασμένη εβδομάδα. Τότε ακούστηκε η φωνή της Κούνεβα να δηλώνει καθαρά: «μου λένε πως θα με σκοτώσουν». Ο Ντελόρμ βρέθηκε στην Ελλάδα ως απεσταλμένος του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, την οργάνωση ομπρέλα όλων των εθνικών ΓΣΕΕ του πλανήτη. Ερευνά το δουλεμπόριο εργατών. «Ήταν πολύ δύσκολο να γίνει η συνέντευξη, φοβόταν πως παρακολουθούν κάθε της κίνηση», θα μας πει από το τηλέφωνο. Την ίδια περίοδο θα πει στους φίλους της πως «ένας άντρας με μουστάκι την παρακολουθεί». «Η εργοδοσία έχει κηρύξει πόλεμο στους εργαζόμενους. Υποψιάζομαι πως προσπαθούν να με απελάσουν. Δέχομαι ευθείες απειλές για τη ζωή μου. Με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε πως θα με σκοτώσουν».

3
Ο Ζακί, παρόλη τη μακρόχρονη πείρα του στα κοινωνικά και τα εργασιακά θέματα, δεν θα δώσει μεγάλη βαρύτητα σε αυτή την τελευταία καταγγελία. Θα πάρει τη συνέντευξη, θα της βγάλει μια φωτογραφία στα κλεφτά, αργότερα στο Μαρούσι, και θα φύγει για να συνεχίσει την έρευνά του σε άλλες χώρες. Απαρατήρητη πέρασε η αναφορά στις απειλές και από το διερμηνέα της συνέντευξης, νομικό και ερευνητή στο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, Αποστόλη Καψάλη. «Δεν έδωσα σημασία στις αναφορές της για απειλές, γιατί ήταν κάτι που επαναλάμβανε πολύ συχνά. Η αλήθεια είναι πως δεν πίστεψα πως θα τολμούσαν να επιτεθούν σε μία συνδικαλίστρια. Δεν είμαστε στην Κολομβία, έλεγα, εκεί σκοτώνουν τους συνδικαλιστές».
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
Ενάμιση μήνα αργότερα, ένας συντετριμμένος Ντελόρμ μιλάει μαζί μας: «Σας στέλνω τώρα όλο το υλικό, θέλω να το δημοσιεύσετε. Δεν είχα καταλάβει πόσο δραματικά ειλικρινής ήταν, νόμιζα πως υπερέβαλε». Το υλικό φτάνει στα χέρια μας ενώ όλες μας οι πληροφορίες θέλουν την αστυνομία να «επιμένει σχεδόν εμμονικά» στο έγκλημα πάθους. Κάνει φύλο και φτερό την προσωπική ζωή της Κούνεβα, αναζητώντας τον πληγωμένο εραστή που επιχείρησε να την εξοντώσει! Μόνο που, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, η Κούνεβα ήταν ασυντρόφευτη τουλάχιστον επί μια 3ετία. Όταν παίζουμε το ηχητικό ντοκουμέντο στον υπολογιστή είναι σαν να ακούμε το χρονικό ενός προαγγελθέντος θανάτου. Η Κωνσταντίνα μιλάει στο κασετόφωνο του Ζακί. Τώρα πιά, μετά την επίθεση με το βιτριόλι, ποτέ ξανά δεν θα ακούσουμε τη φωνή της. Οι φωνητικές της χορδές, όπως και ο λάρυγγας, ο φάρυγγας, ο οισοφάγος και το στομάχι της, έχουν καεί.
Η κουβέντα τους θα ξεκινήσει με το σωματείο. «Μπήκα αμέσως στο σωματείο όχι από μαχητικότητα, αλλά γιατί στη χώρα μου όλοι είναι μέλη στα συνδικάτα τα οποία, ιστορικά, λειτουργούν σαν ένα είδος διοίκησης, σαν γραφεία εργασίας, τα οποία διαχειρίζονται όλοι οι εργαζόμενοι. Όταν ήμουν νέα δούλεψα σε ένα εργοστάσιο με χημικά, όπου συνδικαλιζόμουν». Δεν ήταν η πρώτη φορά που αυτή η πτυχιούχος της αρχαιολογίας και της ιστορίας της τέχνης έκανε βαριές δουλειές. Τελειώνοντας το λύκειο, αναγκάστηκε να δουλέψει για 2 χρόνια πριν ξεκινήσει τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο. Κι όταν αποφοίτησε, νεοσσός της ιντελιγκέντσια που απολάμβανε κύρος και μια ελαφρώς καλύτερη ζωή στη χώρα, ο «υπαρκτός» σοσιαλισμός κατέρρευσε. Για να επιβιώσει, η Κούνεβα πουλάει ρούχα στις λαϊκές.
«Στη χώρα μου το εργατικό δίκαιο ήταν υποχρεωτικό μάθημα στο σχολείο. Πριν μεταναστεύσω έψαξα το ελληνικό εργατικό δίκαιο και κατάλαβα πως εδώ δεν θα είχα την προστασία που έχουν οι εργαζόμενοι στη Βουλγαρία». Παρ’ όλα αυτά, η Κούνεβα μεταναστεύει, αφού το καρδιολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο γιός της μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο χειρουργικά και το παιδί χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση. Η μητέρα της ήταν ήδη εγκατεστημένη εδώ, οπότε η Ελλάδα φαινόταν μια αυτονόητη επιλογή. Η Κωνσταντίνα εργάζεται πρώτα σε ένα σούπερ μάρκετ και αργότερα σε ένα φαρμακείο.

4
Το 2003 πιάνει δουλειά σαν καθαρίστρια με αμοιβή μόλις κάτι παραπάνω από 600 ευρώ το μήνα. «Μπήκα αμέσως στο σωματείο και εκλέχθηκα στη διοίκηση το 2004 και άλλες δυο φορές στη συνέχεια. Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των 1.000 μελών μας και χιλιάδων άλλων που δεν είναι καν δηλωμένοι. Μόνο στο νομό Αττικής στην καθαριότητα εργάζονται 100.000 άνθρωποι, 40.000 στη βιομηχανική καθαριότητα και 60.000 σε σπίτια. Τα μέλη μας δεν είναι πολλά, αλλά πρέπει να καταλάβετε πως αντιμετωπίζουμε ένα είδος τρομοκρατίας από τους εργοδότες. Όταν έχουμε εκλογές, υπάρχει ένας αντιπρόσωπος του εργοδότη, που μπαίνει, βγαίνει, σημειώνει τα πάντα».
Η Κούνεβα κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία της στο σωματείο. Από το 2006 και μετά ο πόλεμος με τον εργοδότη της έχει ανοίξει κανονικά. Η Κούνεβα κάνει συνεχείς καταγγελίες στην Επιθεώρηση Εργασίας: της οφείλουν δεδουλευμένα, δεν της καταβάλλουν επιδόματα αδείας, της κάνουν δυσμενή μετάθεση. Μόνο μέσα στα 2 τελευταία χρόνια η εταιρεία τής στέλνει τουλάχιστον 12 εξώδικα.
ΤΑ ΔΥΟ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
Από το 2004, το Παναττικό Σωματείο Καθαριστριών & Οικιακών Εργαζομένων κερδίζει τις πρώτες του νίκες. Τα αφεντικά πιέζονται πολύ κι αναγκάζονται να σέβονται τους στοιχειώδεις έστω κανόνες της εργατικής νομοθεσίας. Οι καθαρίστριες γίνονται όλο και πιο ενοχλητικές. Τόσο, που στις 18 Μαΐου του 2007 στο Πρωτοδικείο Αθηνών υποβάλλεται αίτημα για «σύσταση σωματείου εργαζομένων στην ΟΙΚΟΜΕΤ». Πρόκειται για ένα αντισωματείο, το οποίο στα ιδρυτικά του μέλη έχει στελέχη, προσωπάρχες και επόπτες της εταιρείας, κάποιοι δε από αυτούς είναι συγγενείς.
Η μεγάλη σύγκρουση των δύο σωματείων θα γίνει με αντικείμενο το 6ωρο. Το σωματείο συγκρούεται με την εργοδοσία που θέλει οι εργαζόμενοι να εργάζονται μισή ώρα λιγότερο ώστε να μην τους καταβάλλει βαρέα και ανθυγιεινά. Στην τριμερή συνάντηση που θα γίνει στο υπουργείο Εργασίας, στις 20 Νοεμβρίου του 2008, τα μέλη του αντισωματείου κάνουν συγκέντρωση έξω από το υπουργείο και γιουχάρουν τις συνδικαλίστριες τις οποίες κατηγορούν ότι «θα κλείσουν την εταιρεία και θα χάσουμε όλοι τη δουλειά μας».
Ανάμεσα στο πλήθος των αντιδιαδηλωτών βρίσκεται κι ένας μετανάστης. Βρίσκεται στην αντιδιαδήλωση υπό την απειλή της απόλυσης. Γιουχάρει κι αυτός μαζί με τους άλλους. Η απόλυσή του όμως θα έρθει την Πρωτοχρονιά. Χωρίς να του έχει δοθεί το χαρτί της απόλυσης, ούτε το δώρο των Χριστουγέννων.
Το περιβάλλον για την Κούνεβα γίνεται όλο και πιο ασφυκτικό. Η μητέρα της, που δούλευε πριν από εκείνη στην ΟΙΚΟΜΕΤ, έχει ήδη απολυθεί μόλις η κόρη της εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου. «Έχω φίλους στη δουλειά που φοβούνται και να μου μιλήσουν ή να με χαιρετήσουν μήπως και τους δει κάποιος από τη διεύθυνση», θα πει στον Ζακί Ντελόρμ. «Δεν έχουμε καμία υποστήριξη από τις αρχές, όπως θα έπρεπε. Οι μηχανισμοί της Επιθεώρησης Εργασίας δουλεύουν προς όφελος της εργοδοσίας. Παλεύουμε ολομόναχοι».

Η Κωνσταντίνα και η αδερφή της σε νεαρή ηλικία. Η μοναδική παιδική παρουσία στο σπίτι των Πετραλώνων σήμερα είναι ο 12χρονος Εμανουέλε, ο γιος της Κωνσταντίνας. Δεν έχει δει την μητέρα του, αλλά ξέρει.
Έπρεπε να γίνει αυτό το χτύπημα για να γεμίσουν οι τοίχοι της πόλης με το σύνθημα «Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη». Το ίδιο και τα Πετράλωνα, η γειτονιά της. Το ίδιο κι ο σταθμός του ΗΣΑΠ. Τα είδαμε το πρωί, όταν επιστρέψαμε το μεσημέρι είχαν ήδη σβήσει τα μισά. «Ό,τι γράφει Κωνσταντίνα το σβήνεις», είναι η εντολή που έχει ο υπάλληλος του ΗΣΑΠ, που «δεν γνωρίζει ποια είναι αυτή η Κωνσταντίνα, αφού έλειπε διακοπές». Από κοντά κι ένας επόπτης περιμένει να φύγουμε για να σβήσει με ειδικά χημικά τα υπόλοιπα συνθήματα που έχουν γραφτεί στην πέτρα. ΟΙΚΟΜΕΤ ΗΣΑΠ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ – όλα μαζί με κεφαλαία μαύρα γράμματα. Κι όμως το σύνθημα αυτό θα ξαναγραφτεί σε πανό, θα φωναχτεί σε διαδηλώσεις, διακινείται ήδη σε δεκάδες χιλιάδες μέιλ και προκηρύξεις συμπαράστασης στο ίντερνετ, από όλη την Ελλάδα, από όλο τον κόσμο, σε διαφορετικές γλώσσες.
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ
Η λέξη «αξιοπρέπεια» είναι η πρώτη που σου έρχεται στο μυαλό όταν έρχεσαι σε επαφή με το περιβάλλον της Κωνσταντίνας. Στο σπίτι που νοικιάζουν, μια παλιά μονοκατοικία, με πολλές αβαρίες που τις έχουν επιδιορθώσει μόνες τους, η μητέρα της μας παραχωρεί λίγο από τον ελάχιστο χρόνο της, αφού όλη την ημέρα την περνάει στο νοσοκομείο. Στο ψηλοτάβανο δωμάτιο με τους γύψινους μαιάνδρους ένα ποδηλατάκι του 12άχρονου Εμανουέλε, το κομπιούτερ του, τα σχολικά βιβλία του, τα βιβλία ιστορίας της μητέρας του. Και το βιβλίο που διάβαζε κάθε νύχτα πριν κοιμηθεί δίπλα στο κρεβάτι της: «Το θιβετιανό βιβλίο για τη ζωή και το θάνατο».
Το παιδί γνωρίζει για την επίθεση στη μητέρα του από την πρώτη μέρα. Ρωτάει συνέχεια για την υγεία της. Ακόμα δεν την έχει δει από κοντά. Η γιαγιά του του μεταφέρει καθημερινά τα νέα της. «Του είπα ότι στη μάνα του έριξαν βιτριόλι. Κι εγώ αμέσως αναγνώρισα τη μυρωδιά. Το βιτριόλι το χρησιμοποιούσαμε στη Βουλγαρία όταν βάφαμε μάλλινα υφάσματα. Μέσα η τσάντα της μυρίζει ακόμα».
Η Λένα Ντέτσεβα δεν είναι καθόλου ευχαριστημένη από την αστυνομία και τις έρευνές της. «Νομίζω πως πάνε να το κουκουλώσουν. Μου έκαναν ερωτήσεις για τη ζωή της Κωνσταντίνας την προσωπική… Το κράτος δεν προστατεύει την Κωνσταντίνα, κανένας αστυνομικός δεν φυλάει εκείνη και το παιδί της. Αυτή τη φορά δεν μπόρεσαν να τη σκοτώσουν. Φοβάμαι όμως τι μπορεί να γίνει μετά. Φοβάμαι και για τη ζωή τη δική μου και του παιδιού της. Να μας βάλει αστυνομία; Και ποια είμαι εγώ; Μια καθαρίστρια. Έτσι σκέφτεται το κράτος. Η Κωνσταντίνα δεν φοβάται. Ούτε πριν φοβόταν. Τι μίσος είχε μέσα του αυτός ο άνθρωπος που το έκανε; Αλλά και αυτός που τον έβαλε, γιατί αυτά είναι πληρωμένα. Αυτός για μένα δεν είναι άνθρωπος, ούτε μπορείς να πεις ότι είναι ζώο, τα ζώα δεν έχουν τέτοιο μίσος».
ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ!

6
Τα ζώα όμως κλωνοποιούνται. Εσχάτως και οι εργαζόμενοι. Αυτή ήταν η νέα λέξη που μάθαμε από την πολυαναμενόμενη –και γι’ αυτό πολυθρύλητη- έκθεση που ετοίμασε για το χώρο του επαγγελματικού καθαρισμού το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ. Η έκθεση επρόκειτο να παρουσιαστεί την προηγούμενη εβδομάδα, η παρουσίαση όμως αναβλήθηκε για… τεχνικούς λόγους. Αναμενόταν να παρουσιαστεί αυτή την εβδομάδα – πράγμα που εσείς θα ξέρετε αν έγινε. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί, εκτός των δραματικών μαρτυριών των εργαζομένων, περιλαμβάνει κι ένα ολόκληρο κεφάλαιο όπου μελετά «μια ακραία μορφή ευελιξίας». Μαντέψτε ποια εταιρεία ήταν το παράδειγμα.
O Γιάννης Κουζής, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, είναι ο επικεφαλής της έρευνας και μας μίλησε τηλεφωνικά. Ο ερευνητής επιβεβαιώνει τις καταγγελίες για λευκές συμβάσεις, ειδικά σε αλλοδαπούς που δεν γνωρίζουν ελληνικά. «Σου λένε υπόγραψε για τόσα και άλλα θα πάρεις στο χέρι. Με τεχνάσματα τους βάζουν να γράφουν ότι δουλεύουν λιγότερο από όσο απαιτείται για να μπουν στα βαρέα και ανθυγιεινά, ενώ επιπλέον υπάρχει και το φαινόμενο της κλωνοποίησης». Κλωνοποίηση εργαζομένων σημαίνει να δηλώνεις, π.χ., 50 άτομα προσωπικό σε ένα έργο, να απασχολείς 30 και τους 20 να τους στέλνεις αλλού – απασχολώντας λιγότερους και εισπράττοντας το συνολικό ποσό της εργολαβίας. Οταν έρθει ελεγκτής, πέφτει σύρμα, οι κλωνοποιημένοι επιστρέφουν κι όλα είναι καλά!
Η έρευνα αναφέρει σοβαρές παραβιάσεις στην υγεία και την ασφάλεια – μολύνσεις, νοθεία στα χημικά, καθαρίστριες που εκτελούν ακόμα και χρέη μεταφορέα κομμένων μελών σε χειρουργείο, αλλά και μαρτυρίες σεξουαλικής παρενόχλησης. «Εχουμε καταγράψει μαρτυρίες που είναι ανατριχιαστικές, να φανταστείτε παραλείψαμε τις πιο ακραίες. Ειδικά με τις αλλοδαπές εργαζόμενες, που χρειάζεται να συμπληρώσουν τα ένσημα για να ανανεώσουν την άδεια παραμονής, ξεπερνάει τα όρια της παρενόχλησης, γίνεται ωμός εκβιασμός». Και βιασμός από προσωπάρχες, επόπτες και προϊσταμένους, όπως λένε πολλές εργαζόμενες.
Στα συμπεράσματα της έρευνας ο Γιάννης Κουζής αναφέρει την ανάγκη να ελέγχονται οι εργολάβοι από τις ΔΕΚΟ και να αίρεται άμεσα η συνεργασία σε περίπτωση παρανομιών. «Τουλάχιστον στους δημόσιους οργανισμούς δεν πρέπει να υπάρχουν εργολαβίες, αλλά να απασχολείται μόνιμο προσωπικό. Πολλές φορές το Δημόσιο αποτελεί τον προπομπό για την απορρύθμιση της εργασίας». Σε αυτό το σημείο ο καθηγητής συναντιέται με το αίτημα «Εξω οι εργολάβοι από το Δημόσιο» που βροντοφωνάζουν οι καθαρίστριες, μαζί με πολλά σωματεία και πρωτοβουλίες επισφαλώς εργαζομένων, ευέλικτων, ωρομίσθιων, ενοικιαζόμενων. «Πιο φθηνά θα τους ερχόταν να μας είχαν μόνιμες», εξηγεί η αντιπρόεδρος της ΠΕΚΟΠ, Βάσω Τσούνη. «Θα σας δώσω το παράδειγμα του Ευαγγελισμού: το νοσοκομείο πληρώνει 1.700 ευρώ για κάθε καθαρίστρια, η ίδια παίρνει στο χέρι 500, 300 τα ένσημά της. Τα υπόλοιπα 900 ευρώ ο εργολάβος τα βάζει στην τσέπη του. Αν μας προσλάμβαναν κατευθείαν, θα τους έμενε και κέρδος».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ
Μπορεί να της έκλεψαν την όραση, μπορεί να της σίγησαν τη φωνή, η Κούνεβα όμως έχει ακόμα ένα μυαλό που δουλεύει με χίλια και δύο χέρια που λειτουργούν. Με αυτά τα χέρια χαϊδεύει το πρόσωπο της μάνας της, σφίγγει το χέρι της αδελφής της για να αντέξει τους πόνους. Και με αυτά τα χέρια έγραψε το πρώτο της σημείωμα, το μήνυμά της στον έξω κόσμο: «ΕΙΔΑ».
Θα χρειαστεί δεκάδες εγχειρήσεις, εσωτερικές και εξωτερικές πλαστικές. Τα χειρουργεία αναμένεται να ξεκινήσουν άμεσα, αν δεν έχουν ήδη αρχίσει. Ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να δουν από κοντά την Κούνεβα αυτόν τον καιρό. Η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα είναι ένας από αυτούς. «Είναι εξαιρετικά θαρραλέα κι έχει ψηλό ηθικό, πράγμα πολύ σπάνιο για άνθρωπο που έχει δεχθεί τέτοια επίθεση. Αυτό που της δίνει δύναμη είναι η φοβερά μεγάλη επιθυμία της να γίνει παράδειγμα για τους άλλους. Η Κωνσταντίνα θέλει να μη σκύψουν το κεφάλι, ώστε να αλλάξει η κατάσταση όχι μόνο στο σωματείο της αλλά και γενικότερα. Αυτό προσπαθούσε να γράψει σήμερα σε ένα χαρτί, για σας. Της δίνει πολύ μεγάλη χαρά το κύμα συμπαράστασης, η αλληλεγγύη του κόσμου. Είναι η δύναμη ψυχής της που την κρατάει ζωντανή. Η Κούνεβα πιστεύει βαθιά στην υπόθεση του ανθρώπου που αγωνίζεται. Μου το λέει συνεχώς: η πρώτη μου νίκη είναι που επέζησα. Η τρομοκρατία τους δεν πέρασε. Τώρα όλα θα βγουν στη φόρα».

Βιβλιογραφία
  • Έφη Αβδελά – Αθηνά Αθανασίου – Γιάννης Κουζής – Ιωάννα Λαλιώτου – Βλασία Παπαθανάση – Ποθητή Χαντζαρούλα – Αγγέλικα Ψαρρά, Επισφαλής εργασία, «γυναικεία εργασία . Παρέμβαση με αφορμή την Κωνσταντίνα Κούνεβα, Νεφέλη, Αθήνα 2009

Σύνδεσμοι

Άρθρα της «Ελευθεροτυπίας»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου