25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Η κόντρα Βασίλη Ραφαηλίδη - Άνθιμου για τους Θράκες


Η καταγωγή των Θρακών, ο ρόλος τους στον ελληνικό πολιτισμό, οι αιματολογικές εξετάσεις του Ραφαηλίδη και το κάψιμο των εφημερίδων από τον Άνθιμο!

Στις 2 Φεβρουαρίου 2012, κλείνουν είκοσι (20) χρόνια από τότε που ο αείμνηστος δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου Βασίλης Ραφαηλίδης είχε δημοσιεύσει στo «ΕΘΝΟΣ της Κυριακής», κάτω από το γενικό τίτλο «ΟΙ ΛΑΟΙ της ΕΥΡΩΠΗΣ», ένα άρθρο με τίτλο «Ο ρόλος των Θρακών στον ελληνικό πολιτισμό»!

Το άρθρο αυτό ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών εδώ στην Αλεξανδρούπολη. Με πρωτοσταντούντα τον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης και νυν Θεσσαλονίκης Άνθιμο, τον Δήμαρχο και άλλους παρά και πέριξ του Μητροπολίτη συμπολιτών μας, πραγματοποιήθηκε την επόμενη Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 1992 πορεία διαμαρτυρίας που κατέληξε μπροστά στο Δημαρχείο όπου κάψανε (έριξαν στη πυρά) τα φύλλα της εφημερίδας που είχε δημοσιεύσει το «βλάσφημο», κατά τους διαμαρτυρόμενους, κείμενο. Ένα από τα επίμαχα σημεία του κειμένου που έδωσαν αφορμή για του «Μεσαιωνικού» τύπου διαμαρτυρίες (αφορισμοί, φωνές, διαμαρτυρίες και κάψιμο εντύπων) ήταν αυτό που ανέφερε



«… Ωστόσο, αν δούμε το πράγμα από αιματολογικής απόψεως, κατά τη φρικώδη συνήθειά μας, τότε οι Θράκες, ως μη έχοντες «γνήσιο» ελληνικό αίμα, πρέπει πρώτα να πάνε στο μικροβιολόγο να κάνουν μικροβιολογικές εξετάσεις, προκειμένου να αποδείξουν την ύπαρξη έστω και ελαχίστων αιμοσφαιρίων ελληνικού αίματος, και ύστερα να τραγουδήσουν τον Εθνικό ΄Υμνο….».

Πέρασαν από τότε είκοσι (20) ολόκληρα χρόνια και παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο αυτό για να το ξαναδιαβάσουμε και να το ξανακρίνουμε με περισσότερη ψυχραιμία και νηφαλιότητα, μακριά από προκαταλήψεις, φανατισμούς και «Μεσαιωνικές» πρακτικές, αφού ο μεν συγγραφέας έχει ήδη αποβιώσει από του έτους 2000, ο τότε Μητροπολίτης που πρωτοστάτησε (από άμβωνος και στους δρόμους) στο κάψιμο της εφημερίδας έχει μετατεθεί στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, άλλαξαν πολλοί Δήμαρχοι και πολλοί από τους πρωταγωνιστές εκείνων των «εκδηλώσεων», θα έχουν ήδη λόγω ηλικίας ηρεμήσει ίσως και θα έχουν αντιληφθεί ότι άλλο είναι η μελέτη της ιστορίας, άλλο η ερμηνεία που μπορεί να δώσει ο καθένας και άλλο ο πατριωτισμός, ο εθνικισμός και ο τοπικισμός! Και κυρίως, πέρασε οριστικά η εποχή που έριχναν στη πυρά τα γραπτά που δεν άρεσαν! Άλλωστε, ανεξάρτητα από πια άποψη έχει ο καθένας για τον συγγραφέα και τις θέσεις του, το κείμενο, πέραν του δεικτικού τρόπου με την οποία είναι γραμμένο, κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη με τα αρκετά, άγνωστα ίσως σε πολλούς, ιστορικά στοιχεία που περιέχει. Όμως υπάρχουν και νεότεροι συμπολίτες μας που θα ήθελαν ίσως να διαβάσουν και αυτοί το άρθρο του μακαρίτη Βασίλη Ραφαηλίδη. Επίσης από τα αρχεία της ημερήσιας τοπικής εφημερίδας «Η ΓΝΩΜΗ», αντλούμε το ρεπορτάζ των γεγονότων εκείνων των ημερών και τα σχετικά σχόλια, τα οποία και παραθέτουμε στο τέλος.

Το άρθρο του Βασίλη Ραφαηλίδη

Όποιος εθνολόγος καταφέρει και δώσει μια απολύτως έγκυρη επιστημονική απάντηση στα μονίμως αναπάντητα ερωτήματα για την καταγωγή, την προέλευση και την κοινωνική συγκρότηση των Σκυθών, των Σαρματών και των Θρακών, αυτόματα ανακηρύσσεται ήρωας της επιστήμης του, και την άλλη κιόλας μέρα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παραγγέλλει τον ανδριάντα του στον καλύτερο γλύπτη της Ενωμένης Ευρώπης.
Θα μου πείτε, τι σχέση έχουν αυτοί οι τρεις πανάρχαιοι λαοί με την Ενωμένη Ευρώπη. Έχουν και παραέχουν. Διότι αν μάθουμε κάτι θετικό γι΄ αυτούς, αυτομάτως μαθαίνουμε κάτι πιο θετικό για την καταγωγή όλων των λαών της Ευρώπης. Διότι, οι Σκύθες, οι Σαρμάτες και οι Θράκες κατοικούσαν στις περιοχές από όπου ξεκινούσαν οι ορδές των πεινασμένων προευρωπαίων το ταξίδι για την ευρωπαϊκή Δύση. Αυτό το συναρπαστικό «γιουρόπεαν γουέστερ», όπως δείχνουν τα πράγματα, δε θα το δούμε ποτέ στον κινηματογράφο. 
Οι Σκήθες κατοικούσαν στη Βορειοανατολική Ευρώπη, οι Θράκες στη Νοτιοανατολική και οι Σαρμάτες έμπαιναν σφήνα ανάμεσά τους, και τα ανακάτωναν όλα. Σίγουρα, αυτοί οι τρεις λαοί ήταν εκείνοι που γεννοβολούσαν ακατάπαυτα και ξαπόστελναν δυτικότερα τα περισσευούμενα στόματα. Ήταν η μήτρα, το καλούπι, που παρήγαγε αδιάκοπα αντίτυπα ανθρώπων, όπως μια μηχανή που δε σταματάει να δουλεύει ποτέ, και δεν μετακινείται ποτέ από το εργοστάσιο. Κανείς πρωτόγονος, άλλωστε, δε μετακινείται έτσι για πλάκα. Ο τουρισμός είναι εφεύρεση ιστορικά πρόσφατη. Συνεπώς, όποιος ισχυρός μπορούσε να μείνει στον τόπο του, έμεινε, και όποιον τον κυνηγούσαν τα τσακάλια και οι επιτήδειοι έπαιρνε δρόμο και πήγαινε μετανάστης στη προϊστορική Ευρώπη για να βρει την τύχη του. Πόσο μονότονη είναι η ιστορία στα βασικές της κινήσεις!Οι Σκύθες, οι Σαρμάτες και οι Θράκες ήταν Ινδοευρωπαίοι, όπως δείχνουν τα πράγματα. Κυρίως τα θρακικά πράγματα, που είναι πιο γνωστά εξαιτίας της γειτνίασης των Θρακών με τους Έλληνες και τους Ιλλυριούς, με τους οποίους οι Θράκες έχουν μεγάλη συγγένεια. Τόσο μεγάλη, που μερικοί υποστηρίζουν πως οι Ιλλυριοί (οι αρχαίοι κάτοικοι της σημερινής Δαλματίας και Αλβανίας) δεν είναι παρά ένα θρακικό παρακλάδι. Πράγμα που φαίνεται πάρα πολύ πιθανό, αν δεχτούμε πως και οι νοτιότερα προωθηθέντες Έλληνες ( Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς) ξεκίνησαν και αυτοί κάποτε από τη τεράστια περιοχή της προϊστορικής Θράκης, της οποίας μικρό μόνο μέρος είναι η σημερινή ελληνική, βουλγαρική και τουρκική Θράκη.
Παίρνοντας, μάλιστα, υπόψη πως οι Έλληνες και οι Θράκες που έσμιξαν επί ελληνικού εδάφους δε δυσκολεύθηκαν να τα βρουν, παρόλο που οι Έλληνες χαρακτήριζαν βάρβαρους τους Θράκες και δεν τους αναγνώριζαν σαν συγγενείς, εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως οι δύο λαοί έχουν κοινή αφετηρία.
Άλλωστε από τους Θράκες πήραν οι Έλληνες και τη μουσική και τις Μούσες και τον Ορφέα και τον Διόνυσο, κι ένα σωρό ακόμα χθόνιους θεούς και ημίθεους εκτός, βέβαια, από τους δώδεκα Θεούς του Ολύμπου, που άλλους τους βρήκαν έτοιμους στο τόπο που εγκαταστάθηκαν (φρόντισαν γι΄ αυτό οι γηγενείς Πελασγοί) και άλλους τους εισήγαγαν από τη μεγαλύτερη Θεοπαραγωγό περιοχή της οικουμένης, τη Μέση Ανατολή.
Για εισαγωγές λιγότερο σημαντικές, δεν ήταν ανάγκη να πηγαίνουν τόσο μακριά, όταν μάλιστα είχαν εκεί δίπλα τους Θράκες, που παρήγαγαν μικρούς θεούς με τη σέσουλα. 
Οι Έλληνες διέκριναν δύο κατηγορίες Θρακών: Τους πολιτισμένους, εκεί δίπλα τους, και τους βάρβαρους λίγο μακρύτερα. Δεν μπορούσαν παρά να χαρακτηρίσουν πολιτισμένους τους γείτονες, αφού συνεχώς έπαιρναν από αυτούς ό,τι μπορούσαν κι αφού συνέχεια έδιναν σ΄ αυτούς ό,τι τους χρειαζόταν εις πολιτισμόν.
Με άλλα λόγια, ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι προϊόν επιμειξίας ελληνικής και θρακικής. Όπως λέει και ο Νίτσε, που ήταν ένας πολύ μεγάλος ελληνιστής, η απολλώνεια πλευρά του ελληνικού πολιτισμού είναι ελληνική και η διονυσιακή, θρακική.
Το ξαναλέμε: Οι Έλληνες ποτέ δεν αναγνώρισαν τους Θράκες, ακόμα και τους πολιτισμένους Θράκες, σαν Έλληνες. Εμείς, όμως, αναγνωρίζουμε τους σημερινούς Θράκες σαν Έλληνες, και πολύ σωστά κάνουμε. Πάρα πολύ νωρίς τους απορρόφησε ο ελληνικός πολιτισμός, αφού όμως προηγουμένως έπαιξαν έναν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωσή του, ως μη Έλληνες.
Ωστόσο, αν δούμε το πράγμα από αιματολογικής απόψεως, κατά τη φρικώδη συνήθειά μας, τότε οι Θράκες, ως μη έχοντες «γνήσιο» ελληνικό αίμα, πρέπει πρώτα να πάνε στο μικροβιολόγο να κάνουν μικροβιολογικές εξετάσεις, προκειμένου να αποδείξουν την ύπαρξη έστω και ελαχίστων αιμοσφαιρίων ελληνικού αίματος, και ύστερα να τραγουδήσουν τον Εθνικό ΄Υμνο.
Κάτω από αυτές τις αιματολογικές συνθήκες, τίποτα πιο φυσικό που ένα κομμάτι της εναπομείνασας αρχαίας Θράκης, βρίσκεται στην Τουρκία, και ένα άλλο στη Βουλγαρία. Αυτοί δεν ψαχουλεύουν για αιμοσφαίρια. Κοροΐδα είναι; 
Σημειώστε το πάρα πολύ εντυπωσιακό γεγονός πως ένα προωθημένο παρακλάδι Θρακών έφθανε μέχρι τη Βοιωτία και τον Ελικώνα! Τα πρώτα ελληνικά φύλα που ήρθαν στη περιοχή, τους βρήκαν εκεί και τους αφομοίωσαν γρήγορα. Προσοχή, δεν τους έσφαξαν, τους αφομοίωσαν. Αν και τους περισσευούμενους θα πρέπει να τους έφαγε η μαρμάγκα, που λέμε.
Τι να κάνουμε, και οι Έλληνες πριν εκπολιτισθούν ήταν βάρβαροι. Δεν ήρθαν εδώ, σ΄ αυτόν τον τόπο, με τον πολιτισμό στις αποσκευές. Πού να τον βρουν, άλλωστε, τον πολιτισμό στον τόπο από όπου ξεκίνησαν;
Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Ένα πολιτιστικό μοιράδι οι προέλληνες Πελασγοί και ένα οι μη Έλληνες Θράκες, δύο μοιράδια, και ένα οι Έλληνες, τρία μοιράδια του ίδιου ενιαίου και αδιαίρετου πολιτισμού, που ονομάσθηκε ελληνικός, γιατί τον καταλυτικό ρόλο σ΄ αυτόν τον έπαιξαν οι Έλληνες. Που, όμως δεν τον παρθενογέννησαν.
Εκείνη την εποχή, όχι θεός, αλλά ούτε καν πολιτισμός δε θα ήταν δυνατό να δημιουργηθεί μυρίζοντας, απλώς, τον κρίνο. Απέχουμε πολύ ακόμα από την εποχή που τα λουλούδια θα αρχίζουν να παίζουν ιστορικό ρόλο. Άλλωστε, μέχρι να γεννηθεί, ο πραγματικός Θεός, οι άνθρωποι βολεύονταν όπως όπως και με ψεύτικους. Θεός να ΄ναι, κι ό,τι να ΄ναι.
Αφού οι Θράκες έφθαναν μέχρι τη Βοιωτία κατά την προελληνική περίοδο, δεν είναι ανάγκη να πεις πως κατοικούσαν και στη Θεσσαλία και στη Μακεδονία. Που ήταν Θράκη πριν γίνει Μακεδονία, δηλαδή πριν εγκατασταθούν εκεί οι Δωριείς Μακεδόνες. Μάλιστα στα θρακικά τότε Πιέρια, δίπλα στον Όλυμπο, έβαλαν οι Θράκες να κατοικούν οι Μούσες, σε μια εποχή που ο Όλυμπος ήταν ακόμα ακατοίκητος.
Οι Μακεδόνες είτε αφομοίωσαν τους Θράκες, είτε τους στρίμωξαν παραπέρα, προς τη σημερινή Θράκη. Αλλά πριν προλάβουν να πάρουν αυτοί τις θρακικές Μούσες, τις έβαλαν στο χέρι οι νοτιότεροι Έλληνες, που κατάλαβαν αμέσως τη χρησιμότητά τους, και όχι σαν τους σημερινούς Έλληνες που Μούσες λένε και μούσι καταλαβαίνουν.
Αλλά, σάμπως καταλαβαίνουν από μουσική, τέχνη μεγάλη και συναρπαστική, στην οποία οι Μούσες χάρισαν το όνομά τους; Άσε πια τα μουσεία, που είναι τα σπίτια των Μουσών. Τα βλέπει ο Νεοέλληνας κι αλλάζει δρόμο, μη βγει και τον περιαδράξει από το γιακά καμιά Μούσα και του πει: Ρε μπάσταρδε, πάλι στα μπουζούκια ήσουν χτες και δεν μπόρεσες να΄ρθεις να μου πεις μια καλημέρα; Α, να μου χαθείς, ζώον, που με πέταξες εδώ μέσα να με βλέπουν οι τουρίστες για να εισπράξεις εσύ κανένα φράγκο και να αγοράσεις αύριο το εισιτήριο για το ντέρμπι Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Φτου σου, μασκαρά, που παριστάνεις και τον Έλληνα. Τι ήθελα εγώ στη κωλοαθήνα, δεν καθόμουνα στα Πιέρια, που έχει και καθαρό αέρα;
Οι Θράκες, από τη περιοχή της σημερινής Θράκης διεκπεραιώθηκαν και στη Βόρεια Μικρασία, πολύ πριν εγκατασταθούν νοτιότερα σ΄ αυτήν οι Ίωνες Έλληνες. Θράκες ήταν οι Φρύγες, οι Δαρδανοί (εξ ου και Δαρδανέλια), οι Μυσοί και οι Τεύκτροι. Θράκες ήταν και οι Τρώες, εκεί δίπλα. Και ο Όμηρος, που ξέρει τι λέει, δεν παραλείπει να πλέξει το εγκώμιο της μεγάλης φυλής των Θρακών. Ενώ ο πολυταξιδεμένος Ηρόδοτος, που γνώριζε τους Θράκες από πρώτοι χέρι, θα μας βεβαιώσει, κι αυτή τη φορά θα είναι έγκυρος, πως οι Θράκες, είναι ο μεγαλύτερος λαός μετά τους Ινδούς, που και αυτούς τους γνώριζε αυτός ο τρομερός άνθρωπος, που έκατσε και έγραψε ό,τι είδε στα ταξίδια του κι ό,τι άκουσε από άλλους ταξιδιώτες, παραμύθια και πραγματικές ιστορίες όλα ανάκατα, κι΄ άντε να βρεις άκρη.
Πολύ απασχόλησαν τους αρχαίους Έλληνες οι Θράκες, και με το δίκιο τους. Το άξιζαν και με το παραπάνω. Όμως, εξίσου πολύ απασχόλησαν τους αρχαίους Έλληνες και οι Σκύθες. Πολλά μας λέει και γι΄ αυτούς ο Ηρόδοτος, που και αυτούς τους είχε επισκεφθεί. Μην ξεχνάμε πως οι Θράκες ήταν, κατά κάποιο τρόπο, η προς Νότον συνέχεια των Σκυθών. Που αν και ασυζητητί βάρβαροι για τους αρχαίους Έλληνες, και γι΄ αυτούς έτρεφαν ένα μεγάλο και πολύ παράξενο θαυμασμό.
Εν τέλει, όλοι οι πολιτισμένοι θαυμάζουν τους βαρβάτους βαρβάρους, εδώ είναι η πλάκα. Γι΄ αυτό φαίνεται, μας θαυμάζουν οι Ευρωπαίοι τουρίστες, και όχι γιατί είμαστε Έλληνες. Ζορμπάς δι Γκρίκ! Ο, μάι γκοτ, τι Έλληνας, μα τι Έλληνας! Δεν κουράζεται ποτέ να κάνει έρωτα με της κρυόκωλες βόρειες, που μόνο με μανιβέλα τις βάζεις μπροστά.
Άλλωστε ξέρουμε πως οι Ρωμαίες αγαπούσαν τόσο πολύ τους βαρβάρους, που τους έβαλαν στα σπίτια τους σαν οικιακούς και συζυγικούς βοηθούς πολύ πριν οι βάρβαροι καταστρέψουν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο καθένας θαυμάζει ό,τι έχει και ό,τι δεν είναι. Και οι πολιτισμένοι Έλληνες (οι αρχαίοι εννοώ) θα ήταν δύσκολο να ξεφύγουν απ΄ αυτόν τον γενικής ισχύος ψυχολογικό κανόνα. 
Το διονυσιακό πνεύμα είναι νότιο, και είναι πάρα πολύ ωραίο. Αλλά διάολε, όχι εμείς οι Νεοέλληνες να κρατήσουμε εδώ μόνο τον Διόνυσο και να στείλουμε τον Απόλλωνα στην Ευρώπη για πάντα. Το απολλώνειο πνεύμα παράγει επιστήμη και σκέψη. Και λαοί χωρίς επιστήμη και σκέψη είναι καταδικασμένοι σε θάνατο.
Βλέπετε τους αρχαίους ημών προγόνους; Θαύμαζαν με τους διονυσιακούς βαρβάρους, αλλά δεν τους έβαζαν στα σπίτια τους όπως οι Ρωμαίοι, για να τα κάνουν όλα λίμπα.
Και οι Αθηναίοι, πάντως, έκαναν εισαγωγή Σκυθών σε μια εποχή που δεν υπήρχαν Φιλιππινέζες. Αλλά όχι για να τους χρησιμοποιήσουν σαν δούλους. Άλλωστε, είχαν δούλους. Τους εισήγαγαν για να τους χρησιμοποιήσουν σαν αστυνομικούς. Τριακόσιοι ήταν όλοι κι΄ όλοι οι αστυνομικοί στην αρχαία Αθήνα, κι ήταν όλοι Σκύθες. Απαγορευόταν στον πολίτη της Αθήνας να είναι αστυνομικός. Ήταν επάγγελμα αυστηρώς ακατάλληλον δια πολιτισμένους.
Άλλωστε, ένας βάρβαρος κάνει καλύτερα τη δουλειά του αστυνομικού, κι΄ αυτό δεν είναι ανάγκη να μελετήσεις ελληνική ιστορία για να το καταλάβεις. Σου αρκεί η μελέτη της ιστορίας για να το καταλάβεις. Σου αρκεί η μελέτη των Εξαρχείων. Σοφός λαός οι Έλληνες (οι αρχαίοι, εννοώ). Μεταξύ όλων των σπουδαίων άλλων, είχαν καταλάβει έγκαιρα πως πρέπει να φέρουν βαρβάρους για το μίνιμουμ αναγκαίο της αστυνόμευσης. Και αυτό μου δίνει την ιδέα πως κι εμείς θα μπορούσαμε να εισαγάγουμε αστυνομικούς από την Αφρική. Και καλύτερα τη δουλειά τους θα κάνουν, και φθηνότερα θα μας κοστίζουν, και πιο πολιτισμένοι θα ΄ναι.
Πάντως, όποιος Σκύθης ήθελε να μορφωθεί ευρισκόμενος στην Αθήνα είτε για δουλειά είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, δε συναντούσε καμιά δυσκολία. Κι αν είχε τα κότσια να γίνει σοφός, γινόταν και σοφός. Απόδειξη ο Σκύθης σοφός Ανάχαρσις, που ήταν στενός φίλος του Σόλωνα.
Ο καημένος ο Ανάχαρσις μόλις έγινε καλά καλά σοφός υπό την επίδραση του ελληνικού πνεύματος, που ενώ επιδρούσε τόσο αποτελεσματικά ακόμα και στους Σκύθες, δεν κατάφερε να επιδράσει τοι ίδιο αποτελεσματικά και στους νέους Έλληνες, γύρισε στην πατρίδα του για να εκπολιτίσει και τους άλλους εκεί πέρα. Αλλά μόλις πήγε να ανοίξει το στόμα του και να πει δυο κουβέντες για τη συμβολή του πολιτισμού στην ευτυχία του ανθρώπου, τον έσφαξε ο αδελφός του, εκεί επιτόπου. Ρε, τι μου λες, του λέει πριν τον σφάξει, αν εκπολιτιστούν όλοι εδώ γύρω, τι θα απογίνουμε εμείς οι άρχοντες;
Ο Λουκιανός σε δύο διαλόγους διέσωσε τη φρικτή περιπέτεια του σοφού Ανάχαρσι. Είναι να μην είσαι σοφός ανάμεσα σε βαρβάρους, γιατί αν είσαι, πάει, σ΄ έφαγαν λάχανο. Τώρα ξέρετε γιατί φεύγουν στην Ευρώπη οι σοφοί αυτού του τόπου.
Πρέπει να πούμε δύο λόγια και για τους Σαρμάτες, ακριβώς δυο, δεν τους αξίζει παραπάνω, αυτούς τους ρεμπεσκέδες που ανακάτωναν όλον τον κόσμο χωρίς να είναι σε θέση ούτε μπασκίνες στην Αθήνα να γίνουν. Τα είπαμε ήδη τα δυο λόγια. Χαίρετε.»!


Τα γεγονότα που επακολούθησαν του δημοσιεύματος


Στο φύλλο της Τρίτης 11ης Φεβρουαρίου 1992 της τοπικής ημερήσιας εφημερίδας «Η ΓΝΩΜΗ», με κύριο τίτλο «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ κ.κ. ΑΝΘΙΜΟΣ: ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ Β. ΡΑΦΑΗΛΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΡΑΚΙΩΤΕΣ» και υπότιτλο «Οι Εβρίτες απαντούν στις ύβρεις του Β. Ραφαηλίδη» διαβάζουμε, σε δισέλιδη περιγραφή της δημοσιογράφου Όλγας Ορφανίδου για τα γεγονότα:

"Οργή και αγανάκτηση προκάλεσε στους Θρακιώτες το δημοσίευμα του Β. Ραφαηλίδη στο Έθνος της Κυριακής (2.2.1992), ο οποίος αμφισβητούσε την ελληνικότητα των σύγχρονων Θρακών. Με αφορμή, λοιπόν το παραπάνω δημοσίευμα πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το μεσημέρι μπροστά στο Δημαρχείο Αλεξ/πολης αυθόρμητη συγκέντρωση που διοργάνωσαν ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης της Αλεξ/πολης κ.κ. Άνθιμος και ο Δήμαρχος κ. Ν. Κουκουράβας. Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε το δημοσίευμα του Β. Ραφαηλίδη ψευδέστατο και συκοφαντικό και πιο συγκεκριμένα είπε:
Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης κ.κ. Άνθιμος
«Το δημοσίευμα αυτό είναι το πιο φρικιαστικό από τα δημοσιεύματα που έγραψαν μέχρι σήμερα οι Τούρκοι για τη Θράκη. Είναι το πιο ψευδές απ΄ όσα λένε οι Σκοπιανοί εναντίον της Ελλάδας. Είναι το πιο απαίσιο ανθελληνικό κείμενο που μπορούσε να γράψει οποιαδήποτε στιγμή αλλά ιδιαίτερα σ΄ αυτές τις κρίσιμες ώρες….. Ενώ το πρόβλημα της Θράκης σε ότι αφορά την Μουσουλμανική μειονότητα βρίσκεται και εξακολουθεί να είναι το κρισιμότερο απ΄ όλα τα εθνικά μας προβλήματα, και ενώ πιστεύαμε ότι το εσωτερικό μέτωπο της πατρίδας μας βρίσκεται εξ ολοκλήρου μαζί μας προέκυψε ένα δημοσίευμα αθηναϊκής εφημερίδας να γράφει τα παραπάνω για τη Θράκη και τους Θρακιώτες. 
Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ, συνέχισε ο Σεβασμιώτατος, ότι Έλληνας δημοσιογράφος θα μπορούσε να γράψει έτσι για τους Θρακιώτες. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι τόσο σκληρός – προδοτικός λόγος μπορούσε να υπάρξει στο μυαλό και στη γραφίδα ενός Έλληνα δημοσιογράφου. Η εφημερίδα Έθνος φιλοξένησε απόψεις οι οποίες είναι ανιστόρητες – ψευδείς – συκοφαντικές – απαράδεκτες που είναι αυτήν την στιγμή όπλο στα χέρια εκείνων που πολεμούν την Ελλάδα από όλα τα σημεία του ορίζοντα. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι Έλληνας δημοσιογράφος θα έλεγε άλλο οι Έλληνες, άλλο οι Θράκες, άλλο η Ελλάδα και άλλο η Θράκη».
Και αφού ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε μία προς μία στις επίμαχες προσβλητικές για τη Θράκη παραγράφους του άρθρου του Β. Ραφαηλίδη, κατέληξε:
«Είμαστε Έλληνες, μένουμε εδώ, και θα μένουμε εδώ για πάντα! Ορθότατα ο κ. Σαββόπουλος αποκάλεσε τον κ. Ραφαηλίδη «Ερείπιο» στην προχθεσινή εκπομπή «Προφίλ» του Π. Παναγιωτόπουλου. Εμείς από αυτό το σημείο λέμε ότι ο κ. Ραφαηλίδης είναι «κατεδαφιστέο ερείπιο».(Σ.Σ. Λίγες μέρες μετά τη δημοσίευσή του, το άρθρο αυτό του κ. Ραφαηλίδη για τη Θράκη αποτέλεσε το θέμα συζήτησης εβδομαδιαίας τηλεοπτικής εκπομπής Τηλεοπτικού σταθμού εθνικής εμβέλειας).
Ο κ. Ραφαηλίδης θέλει ψυχίατρο


Στη συνέχεια ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης κ. Νίκος Κουκουράβαςδιάβασε διαμαρτυρία που έστειλε προς τον εκδότη και τον διευθυντή του Έθνους, με κοινοποίηση προς το γραφείο του Πρωθυπουργού, την κ. Βιργινία Τσουδερού, τον Περιφερειάρχη Αν. Μακεδονίας και Θράκης, όλα τα ΜΜΕ, την ΕΣΗΕΑ, ΤΕΔΚ Θράκης και τους Συλλόγους Αλεξ/πολιτών στην Αθήνα και Θεσ/νίκη:
«Διαμαρτυρόμαστε εντονότατα για το κατάπτυστο σχόλιο του αρθογράφου σας Βασίλη Ραφαηλίδη, που δημοσιεύθηκε στο «ΕΘΝΟΣ της Κυριακής» 2 Φεβρουαρίου 1992, με το οποίο, αμφισβητεί την Ελληνικότητα των συγχρόνων Θρακών. 
-Θλιβόμαστε για την εθνική του κατάντια, διότι ούτε οι άσπονδοι φίλοι μας, μέχρι σήμερα δεν αμφισβήτησαν την Ελληνικότητά μας.
-Εμείς οι Θρακιώτες, τραγουδάμε τον εθνικό μας ύμνο, φυλάμε «Θερμοπύλες» και είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε για την Ελληνική Θράκη.
-Νομίζω, ότι ο κύριος αυτός, δεν είναι άξιος να είναι συνεργάτης της εφημερίδας σας».
Και καταλήγοντας ο κ. Κουκουράβας είπε:
«Αντί ο κύριος αυτός να μας παραπέμπει σε μικροβιολόγους να εξετάσουμε τα αιμοπετάλιά μας, καλά θα είναι ο εκδότης της εφημερίδας αυτής να παραπέμψει τον κύριο αυτό σε νευρολόγο – ψυχίατρο, για να διαπιστωθεί η πνευματική του ανισορροπία».
Και καταλήγει το δημοσίευμα: «Να σημειώσουμε ότι μετά τις ομιλίες, οι συγκεντρωθέντες (γύρω στα 500 άτομα) έκαψαν την εφημερίδα «Έθνος» και συμφώνησαν να μην ξαναγοράσει κανείς απ΄ εδώ και πέρα την συγκεκριμένη εφημερίδα.
Τέλος η εφημερίδα Έθνος παραδόθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Έβρου για να εξετάσει αν στοιχειοθετείται παράπτωμα που ανάγεται στα θέματα της εθνικής ασφάλειας και συγχρόνως της κοινωνικής ηρεμίας…».
Η απάντηση του συγγραφέα
Στην ίδια εφημερίδα και στη στήλη «ΔΙΧΟ-γνωμικά» και με τίτλο «Β. Ραφαηλίδης: «Για τους Θράκες με αγάπη…», δημοσιεύεται η απάντηση του συγγραφέα σε τηλεφωνική επικοινωνία με ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης, όπου δηλώνει «Λάτρης της Θράκης». Ο ίδιος χαρακτηριστικά είπε για το δημοσίευμα: 
«Το κείμενό μου ήταν καθαρά «ειρωνεία» πάνω στην αιματολογική άποψη της ενότητας. Το κείμενό μου ήταν πέρα για πέρα σαφέστατο υπέρ της Θράκης και των Θρακών. Η αγανάκτηση των κατοίκων της Αλεξανδρούπολης δεν δημιουργήθηκε εξ αιτίας του δημοσιεύματός μου, αλλά εξ αιτίας της τηλεοπτικής εκπομπής «προφίλ…». Οι αντιδράσεις αυτές είμαι σίγουρος ότι θα έχουν βλαπτικές συνέπειες. Αν τολμήσουν να κάνουν μήνυση, θα βρεθούν αυτοί μπερδεμένοι και όχι εμείς».Και συμπληρώνει ο διχογνωμικός: «Να πιστέψουμε ότι ήταν χιούμορ αυτά που γράψατε για τη Θράκη κ. Ραφαηλίδη ή ότι στοχεύετε κάπου αλλού; Πιστεύουμε πως ο χρόνος θα δείξει…».Τέλος κλείνοντας τη παρουσίαση του θέματος παραθέτουμε και ένα ανώνυμο σχόλιο (πιθανόν της Διεύθυνσής της), στη τελευταία σελίδα της «ΓΝΩΜΗΣ», με τίτλο «Εις το πυρ…», που απηχεί μια άλλη άποψη, μάλλον πιο σοβαρή, για το ίδιο θέμα, με τη παρατήρηση ότι παρόμοιος«ντόρος» για το δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ δεν έγινε σε καμία άλλη πόλη της Θράκης! Ίσως να μη έτυχε να το διαβάσουν…. εκεί! Ίσως και να σκέφθηκαν ότι δεν αξίζει τον κόπο να αντιδράσουν….εκεί! Ίσως και να πείσθηκαν ότι η θέση του συγγραφέα είναι μια άλλη άποψη και έχει δικαίωμα να τη λέει και να τη γράφει…. χωρίς να τον παίρνουν στα σοβαρά! Ίσως τέλος να μην είναι τόσο πολύ «Έλληνες» όπως οι συμπολίτες μας.…εκεί! Ίσως…. Λέμε απλά ίσως....!
Λοιπόν το ανώνυμο σχόλιο με τίτλο «Εις το πυρ…», αναφέρει: «Ο φανατισμός δεν είναι καλός σύμβουλος. Αυτό πρέπει να το ξέρει (και το ξέρει) καλύτερα από όλους η κάθε ηγεσία. Βέβαια πολλές φορές, λέει η ιστορία, αυτή η ίδια η ηγεσία χρησιμοποίησε τον φανατισμό προς όφελος δικό της γιατί ο λαός πάντα σε φορτισμένες περιόδους ήταν αυτός που υπέφερε. Χωρίς να έχω πρόθεση να υπερασπιστώ κανένα πιστεύω ότι η μία απομονωμένη φράση μπορεί να χωρέσει χίλιες δυο ερμηνείες και φυσικά ποτέ δεν μπορώ να δεχτώ ότι είναι κίνηση αποδεκτή το κάψιμο βιβλίων – εφημερίδων και γενικά χαρτιών που έχουν πάνω τους πονήματα, σκέψεις και απόψεις. Η ιερά εξέταση και οι γκεμπελισμοί ταλαιπώρησαν αρκετά την ανθρωπότητα ας μην την αναβιώσουμε. Αν αρχίσουμε και με κάθε τι με το οποίο δεν συμφωνούμε τότε όλα θα γίνουν παρανάλωμα του πυρός. Θα καίγαμε και την έκθεση του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, θα καίγαμε και την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Σκόπια, θα καίγαμε το αντίπαλο πολιτικό βιβλίο και πολύ γρήγορα θα φτάναμε να καίμε αυτόν που γράφει αντί αυτά που γράφει. Ο σύγχρονος άνθρωπος και φυσικά ο Έλληνας έχει ανάγκη από ήρεμη και αντικειμενική ανάλυση και όχι από φανατισμένα κηρύγματα. Σε τι διαφέρει άραγε ο νέος (που όλοι κατηγορούμε) όταν καίει τα της αντίπαλης ομάδας μετά ή πριν τον αγώνα; Μήπως τη φωτιά και την βία την ονομάζουμε αγανάκτηση ή όπως αλλιώς όταν εμπορεύεται από εμάς; Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιπαρατεθεί κανείς σε αντίπαλες απόψεις. Ένα είναι σίγουρο πως ο τρόπος που θα διαλέξει τον χαρακτηρίζει».
Όλα αυτά συνέβησαν πριν από 20 χρόνια! Στις 2 Φεβρουαρίου 1992 μέχρι τα μέσα του ιδίου μήνα. Μετά ξεχάστηκαν…. Ή μάλλον τα έθαψε η …λησμονιά! Και εγώ ο τυμβωρίχος τα ξεθαύω!
Αλλά το βασικό ερώτημα παραμένει! Όταν μας χωρίζει η ιστορία, τι μπορεί άλλο να μας ενώσει;


http://ordoumpozanis-teo.blogspot.com/2011/12/blog-post_22.html
















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου