25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Π.Α.Ο.Κ. είσαι . . . . .



Όταν ο Κλάους έβαλε το δεύτερο γκολ, άνοιξα μία μπύρα και είπα ότι τώρα το δράμα θα γίνει μεγαλύτερο -έχω τουλάχιστον πέντε μάρτυρες να το βεβαιώσουν. Λίγο αργότερα ήρθε η απάτη του πέναλτι, η αποβολή του Σταφυλίδη και το γκολ της Τότεναμ. Η λογική λέει πως εκείνη τη στιγμή τρέχεις στην άλλη άκρη του δωματίου, μαζεύεις την ουρά σου και τη βάζεις κάτω από τα σκέλια. Όχι αν είσαι ΠΑΟΚ. Διότι η εμπειρία και η ιστορία σου έχουν διδάξει πως τα δράματα αυτής της ομάδας φτιάχνονται με δάκρυα και σαδισμό.
Παίζοντας με δέκα παίκτες απέναντι στην Τότεναμ είναι απολύτως φυσιολογικό να δεχτείς τρία, τέσσερα, πέντε γκολ και η ευρωπαϊκή σου εικόνα να ταιριάξει σαν αυτοκόλλητο επάνω στην ελληνική. Σας το ξαναλέω, όχι αν είσαι ΠΑΟΚ. Όταν μείωσε η Τότεναμ, το σενάριο που έφτιαξα στο μυαλό μου, ήθελε το 2-2 στο '89, το 3-2 στις καθυστερήσεις και την τελευταία πράξη του δράματος να παίζεται στην Τούμπα απέναντι στη Ρουμπίν Καζάν. Και επειδή πάντα θα με στοιχειώνει ο αποκλεισμός από τη Μπάγιερν Μονάχου, επιλέγω την πιο δραματική εκδοχή, με την πρόκριση να χάνεται όπως ένα πέναλτι του Σαλπιγγίδη στο '90. Τελικά έγινε αλλιώς. Με την ομάδα να οχυρώνεται πίσω, την Τότεναμ να πιέζει και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να το παρακολουθούν όρθιοι, μετρώντας λεπτά, δευτερόλεπτα, ανάσες και μπαλιές. Θα ήθελα να σας περιγράψω συναισθήματα και αντιδράσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα. Δεν μπορώ, πιστέψτε με. Αν όμως ήταν να διαλέξω μία λέξη για να τα συμπεριλάβει όλα, θα έπαιρνα το «τέντωμα». Όχι μόνο των νεύρων, αλλά και των μυών, της φωνής που βγήκε λυτρωτική στη λήξη, όταν η παρέα έγινε ένα κουβάρι. Και στο τέλος πίκρα, πόνος. Γιατί δεν ήμουν εκεί;
Ο ΠΑΟΚ έπαιξε χθες με επτά Έλληνες. Φυσικά και ήταν όλοι υπέροχοι, αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα: ως Έλληνες μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει αυτό το έμβλημα πάνω από την καρδιά τους. Και όσο και αν ορισμένοι αλήτες επιμένουν προσβάλλουν τον Σαλπιγγίδη, αυτή η ομάδα αναπτύσσει έναν καινούργιο δεσμό με τον κόσμο της. Διότι καλώς ή κακώς, ο ΠΑΟΚ για τη Θεσσαλονίκη αντιπροσωπεύει πολλά περισσότερα απ' ό,τι οποιαδήποτε άλλη ελληνική ομάδα για την πόλη της. Είναι μία υπερβολή που συχνά κουράζει, αλλά συνάμα γίνεται και ενδιαφέρουσα. Μπορεί ο ΠΑΟΚ να μη διαμορφώνει, ακόμα, τρόπο ζωής, ωστόσο έχει ήδη δημιουργήσει κοινωνική άποψη. Είναι χιλιάδες αυτοί που μπορούν να σας το εξηγήσουν, απλώς αδυνατούν τώρα. Έχει κλείσει ο λαιμός τους.
Ο ΠΑΟΚ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ 9 ΚΑΙ Η ΤΟΤΕΝΑΜ ΜΕ 13
ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ Π.Α.Ο.Κ. ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΌ ΑΓΩΝΑ, Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ ΗΤΑΝ Ο ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ !!
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ !!
ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΕΙΣ, ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΑΣ, Ο ΗΡΩΑΣ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΣΑΛΑΚΩΘΗΚΕ-ΛΕΡΩΘΗΚΕ Η ΣΤΟΛΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΑΥΤΟΓΡΑΦΑ.
SADEXIS AKIS
Ηταν ένα παιχνίδι που αισθάνεσαι τυχερός επειδή το είδες και άτυχος επειδή το έζησες. Αν το είδες εντελώς ουδέτερα, αποστασιοποιημένος, λες και χαζεύεις γκολφ, τότε μπορεί από τον αγνό ενθουσιασμό να έσπασες μερικές σούστες στον καναπέ σου. Εγώ έσπασα τα νεύρα μου. Στο πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ έχασα τη φωνή μου. Στο τρίτο γκολ του Αγιαξ χάθηκε και η μιλιά μου. Στο χαμένο πέναλτι του Ιβιτς πέταξα στη σέντρα τις μεταφυσικές μου υποψίες-ακόμα και αν υπάρχει Θεός δεν είναι ΠΑΟΚ. Στο 2-3 είπα ψέματα για να παραγορήσω την ελπίδα και στο 3-3 άρχισα να φιλοσοφώ για τα περί ματαιότητας.

Τέλος πάντων, θεωρητικά κάποιος ξανθός στο site της UEFA θα γράψει ότι ήταν ένα παιχνίδι όπου, εκτός από τον Αγιαξ, νίκησε και το ποδόσφαιρο. Βλακείες. Ας κόπιαζε στην Τούμπα να κόψει πρόσωπα μετά το παιχνίδι. Δεν θα έψαχνε να δει το γήπεδο, αλλά το στρατόπεδο συγκέντρωσης. Φάτσες απογοητευμένες που έπεσαν στη ρετσίνα και στην πίκρα και κανείς δεν πήγε να τις σώσει. Φωνές που έκλεισαν και θα μείνουν για καιρό έτσι. «Γαμώτο» που γίνονται βροχή και ποτίζουν το χώμα έξω από το γήπεδο.

Και μετά αρχίζουν και σου βγαίνουν εκείνα τα μεταφυσικά για τον Σίσσυφο και τη μοίρα που σε κυνηγάει ως ΠΑΟΚ και όλα τα γραφικά. Μόνο που δεν ισχύει τίποτα από αυτά. Οταν ο Σοάρες κάνει γιογιό τον Τσιρίλιο, δεν φταίει ο Ιταλός που κοστίζει 300 χιλιάρικα, ούτε ο Ουρουγουανός που κοστίζει 30 εκατομμύρια. Είναι ο νόμος της ζωής και της λογικής. Και ο λόγος που αγαπάς το ποδόσφαιρο είναι ότι ανατρέπει αυτούς τους νόμους. Τον λόγο για τον οποίο αγαπάς τον ΠΑΟΚ τον ξέρεις, αλλά δεν σου είναι εύκολο να τον εξηγήσεις.

«Π.Α.Ο.Κ.-Π.Α.Ο.Κ. τρέμουν τ’ όνομά σου
Και στο πέρασμά σου τρέμει όλη η γη...»
Αυτό είναι δίστιχο από τον ύμνο του δικεφάλου του Βορά. Αν και γράφτηκε εδώ και πολλές δεκαετίες από έναν παλιό στιχουργό, τον Μίμη Τραϊφόρο, όταν προσπαθήσω να ταιριάσω τα λόγια του ύμνου με έναν εντελώς δικό μου είναι η αλήθεια τρόπο, ακόμη και με τη σημερινή φυσιογνωμία της ομάδας, βλέπω ότι ναι, κάτι βγαίνει. Θυμίζοντας αμυδρά μια «σύμμορφη απεικόνιση» όπως λέμε στα Μαθηματικά. Χθες το βράδυ, λίγο μετά τον αγώνα εναντίον της ολλανδικής ομάδας με το ελληνικό όνομα «Αίας» (στη γλώσσα τους Άγιαξ), όπου η ισοπαλία με 3-3 (πρώτος αγώνας 1-1) κατέβασε πρόωρα τους Θεσσαλονικείς από το χρυσοφόρο άρμα του Champions’ League, ίσως και από την ένταση με τη διακύμανση του αποτελέσματος είχα κάτι σαν σατόρι (χαμηλής ποιότητας βέβαια), μια φώτιση δηλαδή. Άρχισα λοιπόν, να μετασχηματίζω (αυτό είναι, πρόχειρα εξηγημένο, μια σύμμορφη απεικόνιση) και να περνώ από τον ύμνο της Παοκάρας στις παθογένειες μιας ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας και να προχωρώ να τις ταιριάζω με κάποια από τα όσα μας εξοργίζουν στη σημερινή Ελλάδα!

Ξέρω πως μπορεί να πέσουν τα τσιμέντα στην τρομακτικής φήμης Τούμπα αν διατυπώσω την άποψη ότι ο Π.Α.Ο.Κ. ζημιώνεται από το «λαό» του. Η ομάδα στηρίζεται πολύ στην γεμάτη ένταση και μέχρις εκφοβισμού ατμόσφαιρα που δημιουργούν εναντίον αντιπάλων και διαιτητή οι οπαδοί της. Αυτό όμως κάνει οι παίκτες να έχουν την αίσθηση ότι χωρίς αυτούς ή μακριά από αυτούς (εκτός έδρας) παίζουν με παίκτη λιγότερο. Ο Π.Α.Ο.Κ. είναι μια «χαϊδεμένη» ομάδα, από τους υποστηρικτές της και μια μερίδα του Τύπου. Χαϊδεμένη είναι η λέξη όταν θέλουμε και να αποφύγουμε το κακομαθημένη, που παραπέμπει στο ότι κάποιοι σου φέρονται με επιείκεια όταν θα έπρεπε να τ’ ακούς για τα καλά. Και με την επιείκεια ίσως να τα βολεύεις προσωρινά αλλά δεν μπορείς ν’ αποκτήσεις μια μόνιμη σκληράδα και αντοχή. Ναι κατά τη γνώμη μου το πάθος, ο φανατισμός, το πλήθος, η ατμόσφαιρα στην Τούμπα, η προστασία δηλαδή που άφθονη παρέχεται εκ μέρους των οπαδών της έχει κάνει την ομάδα soft. Σήμερα που τα πράγματα είναι δύσκολα κιόλας, διότι υπάρχουν ακόμη μεγάλα πακέτα χρημάτων στο ποδόσφαιρό αλλά δύσκολα να τα διεκδικήσεις χωρίς πολλά προσόντα. Έχουμε λοιπόν δει στην Ευρώπη ομάδες-επιχειρήσεις δομημένες με τρομερές προδιαγραφές για να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Για να κάνουν να κυλήσουν μέχρι τα ταμεία της ομάδας οι λίρες χρειάζεται οργάνωση, μεθοδικότητα, ορθολογισμός, γνώσεις, γούστο, φαντασία. Ο Π.Α.Ο.Κ. διαθέτει από όλα αυτά τόσα όσο και μια... στάνη. Και δεν ανεβαίνει επίπεδο επειδή και οι προτιμήσεις των οπαδών παίζουν ρόλο σε αυτό. 
Όταν σαν οπαδός θεωρείς ότι αδικείσαι δεν θέλεις να σε βλέπουν οι άλλοι μικρό και μαλακό. Η Θύρα-4 αλλά και πολλοί ακόμη Παοκτσήδες(με σ όχι με ζ αν είσαι σωστός) θεοποιούν σήμερα τους σκληρούς παίκτες, δεν πολυενδιαφέρονται για την ποιότητα της μπάλας που παίζει η ομάδα τους ή για τα καλά παιδιά του συλλόγου, ή για τους Έλληνες παίκτες (χθες έπαιζαν 11 ξένοι και ένας (αμφισβητούμενος από το πλήθος) Σαλπιγγίδης). Και αυτοί το εκμεταλλεύονται δεόντως. Ο Πάμπλο Γκαρσία έγινε το αγαπημένο παιδί αλλά έχει ξεχάσει να παίζει όπως ίσως κάποτε ήξερε. Ο Μπρούνο Τσιρίλο, ήταν με τον Άγιαξ συμφορά σκέτη.

Ο Πάμπλο έκανε τη Διοίκηση να διώξει τον προηγούμενο προπονητή επειδή δεν του άρεσε ο τρόπος που τον χρησιμοποιούσε. Ο Μπρούνο παίζει σε αυτή την ομάδα ενώ είναι πολύ κατώτερος των περιστάσεων. Όταν όμως έχεις μαζί σου τον «κόσμο του Π.Α.Ο.Κ.» μπορείς να κάνεις πολλά. Από το να αγοράσεις ένα ολόκληρο ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας χωρίς να έχεις τα φράγκα μέχρι το να είναι το όνομά σου στα χείλη εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων μέσα και έξω από την Ελλάδα κάθε στιγμή. Απατεώνες που έκαναν τον πρόεδρο στην ομάδα ωφελήθηκαν μόνιμα ή προσωρινά κάποιοι έφθασαν να έχουν πάρε-δώσε και με τη δικαιοσύνη. Η ομάδα αν και πολλοί λένε ότι έχει μια δυναμική που θα της επέτρεπε να απογειωθεί μένει καθηλωμένη στο έδαφος σαν μόνιμα χαλασμένο αεροπλάνο, μόλις πάει να βγει από τα σύνορά μας αποδεικνύεται αδύναμη, κατώτερη των αντιπάλων της, μερικές φορές οι ίδιοι οι οπαδοί της με τη συμπεριφορά τους έχουν προκαλέσει την τιμωρία της από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία των ομάδων, δεν έχει εκσυγχρονιστεί καν, χθες το βράδυ κατέρρευσε μέσα σε οκτώ λεπτά, ξόδεψε αν και χρεωμένη σε ανόητες μεταγραφές, έχασε πολλά χρήματα μέσα σε δυο νύχτες, οι οπαδοί της βαυκαλίζονται ότι « πέρασμα σου τρέμει όλη η γη/ άλλη τέτοια ομάδα στην Ελλάδα δεν θα ξαναβγεί», χειροκρότησαν τα «παιδιά» στο τέλος και πάνε γι άλλα από σήμερα.

Μήπως όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι μεγαλύτερο σε πλήθος και έκταση, που απλά υποσύνολό του είναι ο Π.Α.Ο.Κ. και οι οπαδοί του; Κάποιους άλλους κακομαθημένους, αφημένους να πιστεύουν ακόμη ότι είναι το κέντρο της γης αν και απλά έχουν παραμείνει «αιώνια παιδιά», με οικονομικές δυσκολίες, με απατεώνες ηγέτες που όμως εκείνοι τους χειροκροτούσαν όσο νόμιζαν ότι ακουμπούσαν λεφτά για να περνούν όλοι καλά και μετά βρέθηκαν όλοι μαζί καταχρεωμένοι, που τη συμπάθειά τους να κλέβουν μέτριοι αλλά δημαγωγοί, οι καλοί και άξιοι να αγνοούνται, που να πουλούν ψευτοαγριάδα αλλά αυτό να μην οδηγεί σε κάτι δημιουργικό, που οι Ευρωπαίοι να τους θεωρούν επικίνδυνους και άξιους τιμωρίας για να μάθουν να συμπεριφέρονται και να τηρούν τους κανόνες του παιχνιδιού; Π.Α.Ο.Κ. όπως Ελλάδα; Και σήμερα και οι δυο να είναι πικραμένοι που έμειναν έξω από το Champions’ League...
ένα άρθρο των πρωταγωνιστώνφσ
ένα άρθρο των πρωταγωνιστώνδδ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου