25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Οι πιο διάσημες κλοπές έργων τέχνης



Η κατάρρευση του καθεστώτος του Καντάφι και ο βίαιος θάνατός του διαδόθηκαν αστραπιαία σε όλο τον κόσμο, όχι όμως και μία από τις μεγαλύτερες κλοπές στην ιστορία της παγκόσμιας αρχαιολογίας, που εκτυλισσόταν παράλληλα στο θησαυροφυλάκιο της Εθνικής Εμπορικής Τράπεζας της Λιβύης στη Βεγγάζη. Κατά τη διάρκεια των μαχών μεταξύ κυβερνητικών και αντικαθεστωτικών έκανε φτερά ο «θησαυρός της Βεγγάζης», ήτοι περισσότερα από 10.000 κομμάτια –νομίσματα που χρονολογούνται από την ελληνική, τη ρωμαϊκή, τη βυζαντινή και την πρώιμη ισλαμική εποχή, αγάλματα και κοσμήματα– γεγονός που σύμφωνα με τη Σερενέλα  Ένζολι, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης και ειδική στις αρχαιότητες της Λιβύης, «αποτελεί τεράστια απώλεια για την αρχαιολογική κληρονομιά σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η συλλογή δεν έχει μελετηθεί πλήρως».

Αντίστοιχο ήταν το πλήγμα στην πολιτιστική κληρονομιά του Ιράκ, που ξεκίνησε το 1991 με τον Πόλεμο στον Κόλπο και ολοκληρώθηκε με τη λεηλασία του Μουσείου της Βαγδάτης το 2003, κατά τη διάρκεια του χάους που επικράτησε με την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. Πάνω από 170.000 αρχαία αντικείμενα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταφέρονταν μέσα σε κάρα και αναπηρικά καροτσάκια, μπροστά στα μάτια αμερικανικών και βρετανικών δυνάμεων. Τα πολύτιμα αντικείμενα που χάθηκαν χρονολογούνται 5.000 χρόνια πριν, την περίοδο δηλαδή της αυγής του πολιτισμού της Μεσοποταμίας, όπως ονομαζόταν τότε το Ιράκ.

Στην ίδια μοίρα βρέθηκε και ο πολιτισμός της εξεγερμένης Αιγύπτου την ώρα που οι διαδηλωτές συγκρούονταν με την αστυνομία και έβαζαν φωτιά στα γραφεία του Μουμπάρακ. Από τις αρχαιότητες που κλάπηκαν από το μουσείο του Καΐρου πιο σημαντική θεωρείται η απώλεια του αγάλματος του Ακενατόν, του «αιρετικού» Φαραώ που προσπάθησε να καθιερώσει το μονοθεϊσµό στην Αίγυπτο τον 14ο αιώνα π.Χ.

Τα ελληνικά λάφυρα
Η λεηλασία, ωστόσο, της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός τόπου δεν πραγματοποιείται μόνο σε περίοδο πολέμου ή σε καταστάσεις χάους, αλλά ακόμα και όταν όλα (δείχνουν να) κινούνται ομαλά. Πιο πρόσφατη (τον Απρίλιο) η κλοπή των 60 αρχαιοτήτων από την οικία Τραυλού στην Ελευσίνα από δύο Ρομά τους οποίους συνέλαβαν τελικά οι αστυνομικοί όταν τους παρουσιάστηκαν ως αγοραστές, ενώ μία από τις πιο μυστηριώδεις κλοπές στον ελληνικό χώρο παραμένει η αρπαγή του κιονόκρανου βάρους 30 κιλών από την Αρχαία Ολυμπία την περίοδο των εκλογών του 2009. Το γεγονός ότι κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να εξηγήσει πώς σηκώθηκε, καλύφθηκε και μεταφέρθηκε ένα τόσο βαρύ αντικείμενο, περνώντας μάλιστα και από το φυλάκιο της εισόδου, οδηγεί στη σκέψη ότι η δουλειά είχε μάλλον μεθοδευτεί εκ των έσω. 
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις αρχαιοκαπηλίας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του ’90 κι έπειτα, με πιο χαρακτηριστικές την αρπαγή 271 αντικειμένων από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κορίνθου (1991), 90 αρχαιοτήτων από το Μουσείο Κολώνας της Αίγινας (1992), της κεφαλής του Τήλεφου (έργο του Σκόπα) από το ναό της Αλέας Αθηνάς (1992), της κεφαλής της Σφίγγας από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (1993), της ρωμαϊκής κεφαλής του Απόλλωνα από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (1995) και πολλών άλλων σημαντικών αρχαιοτήτων που κάνουν τον κατάλογο με τα απολεσθέντα να μοιάζει ατελείωτος.

Η πρόσφατη δε ανακάλυψη του χαμένου από το 2001 πίνακα του Ρούμπενς «Το κυνήγι του καλυδωνίου κάπρου» που βρέθηκε στα χέρια της Ελληνίδας τηλεπαρουσιάστριας και του αντικέρ συνεργάτη της μας κάνει να αναρωτιόμαστε πού θα βρισκόταν στην Ελλάδα της κρίσης αγοραστής μεγέθους 6 εκατ. ευρώ. Παράλληλα διαπιστώνουμε ότι η χώρα μας αποτελεί πρόσφορη αγορά κλεμμένων και πλαστών έργων τέχνης, καθώς υπάρχει πλήθος αγοραστών οι οποίοι, παρασυρμένοι από το νεοπλουτισμό, έχουν άγνοια για τις μεθόδους εξακρίβωσης της ταυτότητας σημαντικών έργων τέχνης, τα οποία δυσκολεύονται να πουληθούν σε πιο «έμπειρες» αγορές. 

Κινηματογραφικές κλοπές
Σύμφωνα με στοιχεία του FBI οι κλοπές έργων τέχνης αποτελούν το τρίτο πιο προσοδοφόρο «επάγγελμα» στον κόσμο μετά το εμπόριο όπλων και τα ναρκωτικά. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που οι τρεις αυτές δραστηριότητες συμπληρώνουν η μία την άλλη, καταρρίπτοντας το μύθο των γοητευτικών φιλότεχνων ληστών που κλέβουν από υπέρμετρο πάθος για την τέχνη.

Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι λίγες οι ληστείες που έχουν γίνει με τρόπο που θυμίζει χολιγουντιανό σενάριο, όπως η μεγαλύτερη κλοπή έργων τέχνης στις ΗΠΑ το 1990 στο Μουσείο Ιζαμπέλα Στιούαρτ Γκάρντνε, στη Βοστόνη, που σόκαρε την κοινή γνώμη. Μετά τη μία τα ξημερώματα δύο μεταμφιεσμένοι αστυνομικοί κατάφεραν να πείσουν το φύλακα να τους επιτρέψει την είσοδο στο μουσείο παρά το προχωρημένο της ώρας. Αφού τον ακινητοποίησαν με χειροπέδες, άρπαξαν, μεταξύ άλλων, τρεις Ρέμπραντ, έναν Μονέ, έναν Βερμέερ και έναν Ντεγκά, συνολικής αξίας 300 εκατ. δολαρίων. Είκοσι χρόνια μετά δεν έχει βρεθεί κανένας από τους πίνακες, αν και προσφέρεται αμοιβή 5 εκατ. δολάρια.

Ακόμα πιο συγκλονιστικές είναι οι περιπτώσεις που οι κλοπές γίνονται από τα ίδια τα μουσεία, όπως στην περίπτωση της Tate Modern. Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό βιβλίο του Σάντι Νάιρν, διευθυντή Προγραμματισμού της Tate εκείνη την εποχή, η γκαλερί χτίστηκε με τις 24 εκατ. στερλίνες που εισπράχθηκαν από την ασφαλιστική εταιρεία μετά την κλοπή των Τέρνερ, το 1994, με τις ευλογίες του διευθυντή της Tate σερ Νίκολας Σερότα σε συνεργασία με τη σερβική μαφία και άλλους «εκλεκτούς» καλεσμένους, ανάμεσά τους πιθανόν και ο Αρκάν.  
Οι πιο διάσημες κλοπές έργων τέχνης

1911: Λεονάρντο ντα Βίντσι («Μόνα Λίζα»), Μουσείο Λούβρου, Παρίσι (100.000.000 δολάρια)
1961: Γκόγια («Δούκας του Ουέλινγκτον»), Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου (1.500.000 λίρες)
1988: 3 έργα Βαν Γκογκ, Μουσείο Κρέλερ-Μουέλερ, Ολλανδία (90.000.000 ευρώ)
1990: 3 έργα Ρέμπραντ, Βερμέερ, Μονέ, Ντεγκά, Μουσείο Ιζαμπέλα Στιούαρτ Γκάρντνε, Βοστόνη (300.000.000 δολάρια)
1991: 20 έργα Βαν Γκογκ, Μουσείο Βαν Γκογκ, Άμστερνταμ (10.000.000 ευρώ ο καθένας)
1994: 7 πίνακες Πικάσο, Γκαλερί, Ζυρίχη (36.000.000 ευρώ)
2001: Ρενουάρ και Ρέμπραντ, Εθνικό Μουσείο Τεχνών, Στοκχόλμη 
2004: Μουνκ («Κραυγή», «Μαντόνα»), Μουσείο Μουνκ, Όσλο (114.000.000 ευρώ) 
2006: Ματίς, Πικάσο, Μονέ, Νταλί, Mουσείο Ρίο ντε Τζανέιρo, Βραζιλία, (40.000.000 ευρώ)
2007: Πικάσο, Μουσείο Σάο Πάολο, Βραζιλία (40.000.000 ευρώ) 
2008: Σεζάν, Ντεγκά, Βαν Γκογκ, Μονέ, Γκαλερί, Ζυρίχη (132.000.000 ευρώ)
2010: Πικάσο, Ματίς, Μπρακ, Μοντιλιάνι, Λεζέ, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Παρίσι (500.000.000 ευρώ)

Το 'ξερες;
✱ Tο κλεμμένα αντικείμενα εμφανίζονται στις αγορές σε διάστημα 5 ως 10 χρόνων.
✱ Μπορεί όμως να περάσουν και 70 χρόνια για να ανακαλύψουμε έργα που βρίσκονται σε συλλέκτη κατόπιν παραγγελίας.
✱ Η παράνομη διακίνηση γίνεται συνήθως µέσω Λιβάνου προς Ευρώπη, που είναι το κέντρο της μαύρης αγοράς.
✱ Μετά τη Ρωσία και την Ιαπωνία, βαθύπλουτοι αγοραστές από τα Εµιράτα έχουν αρχίσει να δημιουργούν μεγάλες συλλογές από κλεµµένες αρχαιότητες. 
✱ Μόνο στην Αμερική έχει δηλωθεί η κλοπή περισσότερων από 30.000 κλεμμένων αρχαίων αντικειμένων.
✱ Από τα 115.000 χαμένα αντικείμενα που καταγράφηκαν την περίοδο 2000-2009 έχει βρεθεί μόλις το 1,9% αυτών.
✱ Η σύνδεση του οργανωμένου εγκλήματος με τις κλοπές μουσείων είναι αποδεδειγμένη από τις αρχές της δεκαετίας του ’60.
✱ Πασίγνωστα μουσεία υπήρξαν επί χρόνια αποδέκτες αρχαιοτήτων, αδιαφορώντας για την προέλευσή τους.
✱ Πολλά έργα τέχνης χρησιμεύουν ως ενέχυρο διευκολύνοντας συναλλαγές όπλων ή ναρκωτικών.

Γράφει η Ναταλι Τσιριγώτη


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου