25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Κάντε έρωτα, όχι – οικονομικό – πόλεμο

Η Αριστερά στην Αμερική μπορεί να ονειρεύεται και πάλι: από τη δεκαετία του 1960 είχε να εμφανιστεί ένα μαζικό κίνημα, αποφασισμένο στους στόχους του και ανθεκτικό στη διάρκειά του. Ο κινητήριος μοχλός τότε ήταν ένας πόλεμος, ανεξήγητος, μακρινός και πολυδάπανος. Σήμερα είναι μια οικονομική κρίση, επίσης ανεξήγητη και πολυδάπανη, αλλά καθόλου μακρινή. {ARX}
Παρά τον μισό αιώνα που έχει περάσει από τότε, οι ομοιότητες ανάμεσα στο κίνημα «Καταλάβατε τη Γουόλ Στριτ» και στο κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ είναι περισσότερες από τις διαφορές. Τώρα, όπως και τότε, μια ειρηνική διαμαρτυρία, οργανωμένη και ευφάνταστη, διεκδικεί ρόλο και απαιτεί λύσεις. Τα παιδιά των διαδηλωτών του Βιετνάμ δεν ακούν Μπομπ Ντίλαν και στις συγκεντρώσεις τους δεν βλέπουν την Τζέιν Φόντα, τον Αλεν Γκίνσμπεργκ ή τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αλλά σήμερα είναι εκεί, εκτός από τους παραδοσιακούς Μάικλ Μουρ και Σούζαν Σάραντον, ή Μαράια Κάρεϊ και η Μπιγιονσέ. Επειτα, οι «Αγανακτισμένοι» της Γουόλ Στριτ φαίνεται ότι ήρθαν κι αυτοί για να μείνουν, διαψεύδοντας αντιπάλους και σκεπτικιστές. Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ ποντάριζε στη βοήθεια του Στρατηγού Φθινόπωρου για να καθαρίσει την πλατεία. Τα πρώτα κρύα ήρθαν, οι πρώτες βροχές έπεσαν αλλά το κίνημα είναι πιο ζωντανό από ποτέ. Η άμυνα απέναντι στο φθινόπωρο βρίσκεται στην καλή οργάνωση. Στο πάρκο Τζουκότι, εκεί που χτυπάει η καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας και έχουν στρατοπεδεύσει οι διαδηλωτές, μια λαϊκή αγορά με φρέσκα λαχανικά και φρούτα στήθηκε σε χρόνο-ρεκόρ. Ενας σεφ του ξενοδοχείου «Σέρατον» μοιράζει ζεστά πιάτα κάθε μέρα. 

{ARXS}ΜΑΡΞ, ΕΝΓΚΕΛΣ ΚΑΙ... ΦΡΙΝΤΜΑΝ. {ARXS}Η Βιβλιοθήκη του Λαού διαθέτει πλέον περισσότερους από 3.000 τόμους. Την ώρα της ανάπαυλας, οι διαδηλωτές φρεσκάρουν τις γνώσεις τους με Μαρξ, Ενγκελς αλλά και Μίλτον Φρίντμαν, τον πατέρα του νεοφιλελευθερισμού. 
Αυτή είναι ίσως μια διαφορά των σημερινών «αγανακτισμένων» από την γενιά του «κάντε έρωτα, όχι πόλεμο»: ένα πρακτικό πνεύμα, τόσο ρεαλιστικό ώστε να καταλαβαίνει ότι η βιωσιμότητά του εξαρτάται από τη λύση των μικρών προβλημάτων της καθημερινότητας. Εν τω μεταξύ, οι κάμερες πήραν μπρος για το πρώτο ντοκιμαντέρ. Για την πραγματοποίησή του συνεργάζονται πενήντα εθελοντές σκηνοθέτες. Το μοναδικό πρόβλημα, εξομολογείται στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» η παραγωγός Οντρεϊ Ιουελ, είναι ότι «δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να βρούμε κάποιον που είναι διατεθειμένος να κριτικάρει το κίνημα». {ARXS} Από το κίνημα λείπει κι ένας «ύμνος», ένα τραγούδι-σύμβολο όπως ήταν εκείνα του Ντίλαν τη δεκαετία του 1960. Αλλά δεν λείπουν και οι προτάσεις. Ο μουσικοκριτικός των «Νιου Γιορκ Τάιμς» προτείνει δημοψήφισμα ανάμεσα σε κάποια κομμάτια των Nirvana. Η άμεση δημοκρατία στα καλύτερά της.

Αντίθετα από πολλούς διαδηλωτές του 1968, στις προθέσεις των «Αγανακτισμένων» του κινήματος «Καταλάβατε τη Γουόλ Στριτ» δεν είναι η σύγκρουση με την Αστυνομία. Πεποίθησή τους είναι ότι όσο περισσότεροι ενώσουν τις φωνές τους στη διαμαρτυρία τόσο θα μειώνονται οι πιθανότητες να καταστείλουν το κίνημα οι Αρχές. Εξάλλου, οι διαδηλωτές του 1968 θεωρούσαν τους αστυνομικούς pigs (γουρούνια). Οι σημερινοί πιστεύουν ότι οι αστυνομικοί «είναι σαν κι εμάς», ένα κομμάτι του 99%. Η σχέση τους με την Αστυνομία είναι γενικά καλή, χωρίς ασφαλώς να λείπουν και οι εξαιρέσεις στον κανόνα.
Στο κατειλημμένο Πανεπιστήμιο Κολούμπια του Μανχάταν αρκούσε ένας υπνόσακος για να κοιμηθεί κανείς πριν από 40 χρόνια. Οι «Αγανακτισμένοι» στο πάρκο Τζουκότι προτίμησαν να χρησιμοποιούν - τα απείρως πιο βολικά - στρώματα. Αλλοι καιροί, άλλες ανάγκες, θα μπορούσε να πει κανείς. Οπως και στη γέφυρα του Μπρούκλιν, πάντως, η διαμαρτυρία των φοιτητών τότε έληξε με την επέμβαση των δυνάμεων της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης
Οι συλλήψεις, τότε και τώρα, είναι μέρος του παιχνιδιού, είτε γίνονται με τη βία είτε χωρίς αντίσταση. Η διαφορά είναι στις χειροπέδες. Το παγωμένο μέταλλο έδωσε τη θέση του στο σκληρό πλαστικό που θεωρητικά είναι πιο... φιλικό προς τον χρήστη. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι το ίδιο αποτελεσματικές, ενώ προκαλούν περισσότερο πόνο, όπως κατήγγειλαν συλληφθέντες του κινήματος των «Αγανακτισμένων» που είχαν την τύχη - ή μάλλον την ατυχία - να τις δοκιμάσουν
Πολλοί από τους χιλιάδες διαδηλωτές που διαδήλωσαν τον Απρίλιο του 1969 στην 6η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης φορούσαν ένα περιβραχιόνιο με τον αριθμό 33.000 - οι νεκροί στρατιώτες στο Βιετνάμ. Σήμερα, ο αριθμός-σύμβολο είναι το 99%. «Το υπόλοιπο 1% είναι οι τράπεζες, η βιομηχανία των υποθηκών, ο ασφαλιστικός κλάδος», δηλώνουν οι «Αγανακτισμένοι»
http://www.tanea.gr/kosmos/article/?aid=4670680

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου