25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Όλα με πρόγραμμα, όλα στο σχέδιο…


Ήθελα να γράψω κάτι που να ασχολείται με τη σημερινή κατάσταση και να αποφεύγει τα γραφικά κλισέ γκρίνιας. Να προτείνει μια λύση. Δεν μπορώ. Νιώθω πως είμαι σ’ ένα τέλμα, πως βιώνουμε μια μαζική κοινωνική κατάθλιψη, πως πέφτουμε (ή πηδήξαμε ή μας έχουν πετάξει –δείτε το όπως θέλετε, δεν με νοιάζει) από πολύ ψηλά, δεν γνωρίζουμε το ύψος, είναι βράδυ, δεν βλέπουμε το έδαφος, αλλά ήδη έχουμε αναπτύξει εξωφρενική ταχύτητα και γνωρίζουμε πως στο τέλος θα σκάσουμε σαν καρπούζι. Νιώθω σαν να με βιάζουν κι εγώ περιμένω στωικά, διότι ακόμα και αν πετάξω τον χιμπατζή από πάνω μου, υπάρχει μια ουρά χιλιάδων που περιμένει στη σειρά. Κι εμένα μου έχουν μάθει να σωπαίνω, πως έτσι είναι, πως τίποτα δεν αλλάζει, πως δεν μπορώ να κάνω κάτι, πως “έλα μωρέ, παντού τα ίδια, ας κάνω υπομονή, θα βολευτώ κι εγώ, θα χωθώ σε μια υγρή τρύπα”. Και αηδιάζω. Και απογοητεύομαι.
Και κοιτάζω τριγύρω μου τους τριαντάρηδες και μοιάζουν με κλόουν σε τσίρκο. Ζωγραφισμένο χαμόγελο κι εσωτερική θλίψη, τους πέφτουν τα παντελόνια και σκοντάφτουν συνεχώς. Και κοιτάζω τις τριαντάρες κι έχουν γίνει πιο αντιερωτικές από ποτέ. Αυτά που μου έλεγαν μικρό ότι θα δω στα 30 και δεν το πίστευα, τα λούζομαι τώρα. Μπροστά στο τέλμα ο πανικός εντείνει το πρόβλημα και το ένστικτο επιβίωσης ισχυροποιείται. Ανίκανες να ερωτευτούν ή απαγορεύοντας τον εαυτό τους να το κάνουν, ζητούν βιογραφικά. Στο θάνατο του έρωτα χάνεται και η τελευταία ελπίδα. «Όλα με πρόγραμμα, όλα στο σχέδιο, πρωτοκολλήσαμε τον έρωτα», έλεγε ο Άσιμος.
Κι έτσι το μόνο που μου δίνει μια αίσθηση πλαστής γαλήνης είναι να κοιτάζω τη θάλασσα, αλλά κι αυτή από μακριά, διότι από κοντά έχει ασχημύνει αφόρητα. Κι αφού λύση δεν έχω, ας το βουλώσω να μιλήσουν άλλοι…
Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου