25 pages by Akis Sadexis

25 pages by Akis Sadexis
25 PAGES BY AKIS SADEXIS : * HereticaFilosofia * Akis Sadexis * ΑιρετικήΦιλοσοφία * No Religions-Χωρίς Θρησκείες * ALL WE ARE RACISTS. WITH THE RACISTS. -Όλοι είμαστε ρατσιστές. Αλλά με τους ρατσιστές * SKG - Salonica - Selanik - סלוניקי- Salonique - سالونيك - Thessaloniki * " movement of free citizens" -‘’Κίνηση Ελεύθερων Πολιτών’’ - * I DEMAND - I DREAM OF A WORLD ΑΠΑΙΤΩ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ έναν κόσμο * Δεν έχει σημασία τι λέω, πρόσεξε τι εννοώ. Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά σε ποιόν τα λες * ElGURU * PHILOSOPHICAL DEMOCRACY - ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ * InternationalismOecumenical * HereticaFilosofia.blogspot.com * The.Bigger.Philosophers * SadeVanzelo * SadeVanzelo-Σχεδιαστής * Leonardo DA VINCI * SadIcons * SADιΠοίηση * Anti-Racist Slogan of all Time * HERETICA FILOSOFIA by Akis Sadexis - YouTube *https://plus.google.com/u/0/115495858259733880175/posts * https://www.instagram.com/akis.sadexis/ * SSΔD3VΔNZ3LO (@AkisSadexis) | Twitter https://twitter.com/SDXZV - AKIS SADEXIS @SDXZV

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)

Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words)
Το πιό Αντιρατσιστικό σύνθημα όλων των εποχών (original-56 words) : Αν ο Χριστός σας είναι Εβραίος, το αυτοκίνητο σας ιαπωνικό, η πίτσα που τρώτε ιταλική, η δημοκρατία σας ελληνική, οι αριθμοί σας αραβικοί, τα γράμματά σας λατινικά, οι πολυεθνικές αμερικάνικες, η μουσική σας τσιγγάνικη, οι λέξεις σας βαλκάνιες, τα φαγητά σας τούρκικα, οι φουστανέλες αλβανικές, τα γαλακτοκομικά σας βουλγάρικα, τότε γιατί ο γείτονάς σας είναι ξένος? SADEXIS AKIS (May 2010)

anti-racist slogan of all time

Anti-Racist Slogan of all Time :
If Christ is a Jew, your car Japanese, pizza you eat Italian, Greek your democracy, your letters Latin, American multinationals, your numbers are Arabic, your music Gypsy, your words Balkans, your food Turks, Albanian fustanellas, your dairy Bulgarian, why your neighbor is a stranger ?
Akis Sadexis (May 2010)

I dream

I dream

manifesto SADEXI AKI

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΩ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΣ. ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑ ΛΕΣ."

I DEMAND - I DREAM OF A WORLD WITHOUT : FRONTIERS, RELIGION, RACISTS, ADDICTIONS, MURDERS, ABUSE, PAEDERASTS, DRUGDEALINGS, ARMY, POVERTY, GAMBLING, GUNS, EXPLOITATION, DOGMA, CENSORSHIP, HATE, ANIMAL ABUSE, REFUGEES, PARADES, THOSE WHO ARE KEPT IN THE DARK.
I DEMAND - I DREAM OF A WORLD FOR : DIALOGUE, BOOKS, RECYCLING, RELIGIOUS TOLERANCE, FREEDOM, CREMATION, TRANSPLANTS, EDUCATION, FRIENDSHIP, LOGIC, ENVIRONMENT, TRAVELLING, SEPARATION OF THE CHURCH FROM THE STATE, RESPECT, INDEPENDENCE, SCIENCE, MINORITY, ECOLOGY, LIVING TOGETHER FREE, PROTECTING ANIMALS, CIVILIZATION, HEALTH.
JUSTICE A WORLD WITH LESS CHILDREN, BECAUSE THE NEXT GENERATIONS WILL SUFFER.
THE WHOLE PLANET IS OUR PLACE.
APART FROM THE PLACE WE LIVE OR THE PLACE WE WERE BORN. WE ARE ALL BROTHERS, DESPITE OUR SEX OR RACE.
SADEXIS AKIS

.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Άνθρωποι και σκουπίδια


Πριν κάποια χρόνια, τότε που ακόμα ήταν παχιές οι αγελάδες, ευρισκόμενος στο φεστιβάλ των Καννών, επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο, περπατώντας αργά το βράδυ από την τελευταία προβολή στην αίθουσα Μπουνιουέλ, μετά την οδό «Ελευθέριος Βενιζέλος» και πίσω από το σιδηροδρομικό σταθμό, κάτω από τη γέφυρα του αυτοκινητοδρόμου που χωρίζει την πόλη στα δύο, είδα έναν κλοσάρ να κοιμάται μέσα σε σλίπινγκ μπαγκ. Εκείνο το συγκεκριμένο μαγιάτικο βράδυ έκανε ψυχρούλα και ο άνθρωπος ήταν χωμένος θαρρείς μέσα στο σλίπινγκ μπαγκ. Μου έκανε τρομερή εντύπωση το θέαμα. Στην πόλη όπου γινόταν το πιο διάσημο κινηματογραφικό φεστιβάλ του κόσμου, μερικές εκατοντάδες μέτρα από τη διάσημη Κρουαζέτ στην οποία ακουμπάνε κόκκινα χαλιά και διάσημα ζευγάρια πόδια που κουβαλάνε αστέρες του σινεμά με περιουσίες απίστευτες, ένας άνθρωπος κοιμόταν κάτω από μία γέφυρα. Αδιάφορος προφανώς για την 7η Τέχνη ή τη Ζωή που αντιγράφει την Τέχνη: η δικιά του ζωή ποτέ δεν θα γίνει ταινία…
Από παρόρμηση πήγα να τον φωτογραφίσω. Πάντα κουβαλούσα μια ψηφιακή μηχανή επάνω μου, ωσάν άλλος Ιάπωνας, ώστε να καταγράψω οτιδήποτε μου έκανε εντύπωση ή ευτυχή συναπαντήματα με διάσημους και σταρλετίτσες με πεταχτά κωλαράκια ή ακόμα – ακόμα, το άκρων άωτον του ναρκισσισμού, να με βγάζω φωτογραφίες με φόντο το διάσημο αυτό κινηματογραφικό χωριό στο στιλ «είμαι κι εγώ εδώ» – λίγα χρόνια μετά θα γινόταν «ήμουν κι εγώ εκεί»… Γιατί ήθελα να φωτογραφίσω τον κλοσάρ; Για να έχω αποτυπωμένη τη στιγμή, να τον βλέπω και να λέω «πάλι καλά»; Μάλλον, αν και παίζει να ήταν απλά μια κίνηση που συνάδει με το σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Ανοίγω παρένθεση: ένα από τα ενδιαφέροντα ζητήματα που έθιγε η ταινία «The Bang Bang Club» που προβλήθηκε μόλις για μια βδομάδα στη Θεσσαλονίκη ήταν το κατά πόσο οι φωτορεπόρτερ του πολεμικού ρεπορτάζ που εξαιτίας του επαγγέλματός τους φωτογραφίζουν συχνά το θάνατο μπορούν να παρέμβουν. Πόσο ηθικό είναι να βγάζεις φωτογραφία κάποιον που ψυχορραγεί – πόσο μάλλον όταν ενδεχομένως μπορείς να του σώσεις τη ζωή; Κλείνει η παρένθεση…
Οι εποχές των παχιών αγελάδων έχουν πλέον παρέλθει – και μάλλον ανεπιστρεπτί. Η οικονομική κρίση που έχει χτυπήσει όλον τον κόσμο, εδώ, στην Ελλάδα, μας έχει βαρέσει κατακούτελα. Ολοένα και περισσότερο βλέπεις ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια – όχι ακόμα για τροφή, αλλά για διάφορα που μπορούν να τους φανούν χρήσιμα. Έχει πάτο αυτός ο απόπατος; Κατά πως φαίνεται ο «Γενναίος Νέος Κόσμος» του Άλντους Χάξλεϊ υπερίσχυσε απέναντι στο «1984» του Τζορτζ Όργουελ. Η χειραγώγηση είναι γεγονός. Και το κακό είναι πως δεν φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ. Ρε μπας και είχε δίκιο η καταθλιπτική αδελφή στη «Melancholia»;
Θόδωρος Γιαχουστίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου